Gepost door: gijssterks | 19 februari 2006

Hartkloppingen / hartritmestoornissen

Ik durf het bijna niet op te schrijven. Het is de Goden verzoeken. Mijn knokkels zijn rood van het afkloppen op blank eikenhout, enzovoort enzovoort. Eigenlijk heb ik deze log al een week of wat geleden geschreven, maar nog niet gepubliceerd. Opgeslagen in een kladblok-bestandje.Bijgeloof?

 Ik heb sinds de laatste weken bijna geen last meer
van hartkloppingen / hartritmestoornissen !!!

Eigenlijk heb ik last van ‘geen hartkloppingen’. Ik heb er zo lang last van gehad, dit voelt gewoon niet normaal. Met wat moeite voel ik soms iets. Maar dat is normaal. Wat iedereen heeft. Opstaan. Versnellen tijdens het lopen.

Met hartkloppingen / hartritmestoornissen bedoel ik die zoals beschreven in de weblog van 13 februari, het plaatje erbij:

Als ik het in mijn herinnering na ga, dan heb ik er last van sinds ik thuiskwam met de ICD. Het werd minder, maar na de shocks van 2 september en 5 september heb ik er heel veel last van gehad. Meerdere keren per dag. Vooral in het begin na de shocks bedreigend, eng, ‘zo meteen komt ie weer’, de shock. Bij de ECG die gemaakt werd bij de controle van 26 januari konden ze er zelfs eentje ‘vangen’. Zoals beschreven in die zoals beschreven in de weblog van 13 februari.

Gelukkig weet ik wel een paar verklaringen:
de ICD-shock van 31 december, die ik gemist had. Dit geeft vertrouwen. Het leven ging door. Niet meer last van hartkloppingen of zo. Niets gemerkt.
– ik had er de laatste tijd al minder LAST van, ik begon er aan te wennen. Ik had ze wel, maar niet zozeer als last. Wetende dat 1) de storingen die je voelt niet bedreigend zijn, die bedreigende komen toch onverwacht en 2) de bedreigende voel je niet aankomen, ja 10 seconden voor de knal, maar niet langer dan dat. Dus een beetje verstand dat de angst de baas wordt. Een klein beetje.
– sinds de laatste controle slik ik weer Selokeen ZOC 100 in plaats van ZOC 50. Opdracht van de cardioloog. Omdat ik zo’n last had van hartkloppingen / hartritmestoornissen. Selokeen is er om hartritmestoornissen te voorkomen. Het is een Bètablokker. In september had ik Selokeen 100, maar ik had hem teruggebracht naar 50 omdat ik last had van bijverschijnselen, of dat dacht. Dit mocht toen overigens van de cardioloog. Deze bijverschijnselen werden minder toen ik overging naar 50. Wellicht ook ‘tussen de oren’, het effect van ‘zelf controle nemen’.
– Ik heb pas geleden gelezen, in de Libelle of zoiets, dat je, als je Selokeen slikt, matig moet zijn met alcohol. De laatste tijd nam ik wel eens een derde, … borrel om goed te slapen, ondanks de storinkjes. Of vanwege, tegen de schrik. Ik beperk me nu tot maximaal 2 alcoholische consumpties per avond. Wijntje bij het eten af en toe mag. Daar zit tijd zat tussen. Wat slechter slapen, vooruit dan maar. Als dat de keuze is dan is het niet moeilijk.

Mijn lief heeft, toen ze er toch was, aan de apotheker gevraagd welke Selokeen ik slikte vòòr 13 november 2004 (die dag van de hartstilstand). Ik slikte toen Selokeen Zoc 50. Dat was toen dus ook niet genoeg om een hartstilstand te voorkomen. Dus die 100 geeft moed.

  Vreemd gevoel. Constant ritme.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: