Gepost door: gijssterks | 24 maart 2007

CVI Reünie 2007

Gisteren naar de reünie van het CVI, het Centrum Voor Informatieverwerking, vroegere automatiserings-dochter van de Nederlandse Spoorwegen. Ik heb er gewerkt van 6 september 1970 tot 6 november 1978.

Het was in Utrecht. Ik ben met de trein geweest, net als toen, en kwam langs de plek waar eens het gebouw stond. Zo ziet het er nu uit, foto rechts. Ik vind het wel leuk, weg gebouw. Vorig jaar, toen ik net met pensioen was, op mijn verjaardag, had ik het filmpje van het instorten van het CVI-gebouw al gezien. Vond ik ook leuk. Bij de reünie stond iemand die zei ‘Ik kon wel janken, ik had de tranen in mijn ogen, toen ik het filmpje zag, het was toch een deel van mijn leven’. Had ik geen last van. Zoals ik toen bij het filmpje schreef, voor mij was het een symbool van mijn nieuwe leven, 56 en ‘vrij van vroeger’, vrij van werken.

Het was lang geleden. Vier jaar geleden was ik al eens op een reünie, daarvoor was het november 1978 dat ik ze gezien had, de meesten. Toch veel bekenden. Gezichtstrekken en houdingen veranderen niet zo erg blijkbaar, haarkleur en -hoeveelheid wel. Toch leuk voor een keertje. Even terug in een leven van vòòr het vorige. Twee levens terug. Ik moest wel snel mijn naam-plaatje verzetten. Ik had het op de linker-borstzak gespeld. Mensen zien je en pakken naar het naamplaatje om het te lezen. Veel te dicht bij de ICD. Kan ik nog steeds niet tegen, het irriteert nu nog.

Ze zijn oud geworden. Mijn collega’s van toen. Toen meest twintigers en dertigers. Tel daar een kleine dertig jaar bij en je ziet het: ‘Werk je nog’ wordt er gevraagd, in alle variaties. De meesten niet meer. Intussen boven de 65. Of vervroegd gestopt. Veel gebroken carrières. Het CVI is begin jaren ’90 overgenomen door EDS, het bedrijf met roots in Texas, van Ross Perot, eens Amerikaans presidentskandidaat. Sommigen vielen toen af. Anderen later. Achteraf een beetje trieste gedachte. Mensen die veelbelovend waren toen ik weg ging. Die geëindigend zijn met ‘Ik zit nu nog even in de WW en in september ga ik echt met pensioen’ of ‘Ik ben uitgekocht en heb eigenlijk geen werk meer kunnen vinden’. Op reünies hoor je vaak alleen verhalen van ‘goed’ en ‘beter’. Hier ook andere verhalen.

Toen ik in 1978 wegging bij het CVI zeiden ze me dat ik gek was, naar een Amerikaans bedrijf gaan. ‘Hier, met de Spoorweg-CAO zit je goed’. Zekerheid, en uiteindelijk een heel goed pensioen. ‘Het kan verkeren’ zei Bredero (1585 – 1618) al. Overigens hoor ik het in de verhalen doorklinken. Wat er gebeurt bij mensen die kozen voor vastigheid, zekerheid en zich later toch moesten aanpassen. Omgaan met veranderingen, het valt niet mee.

Advertenties

Responses

  1. Ook ik was op de CVI-reunie, het was voor mij de eerste reunie die ik bezocht. Ik heb ervan genoten moet ik zeggen, al had ik dat van tevoren niet direct verwacht. Natuurlijk bestaan er in het leven geen “zekerheden”. Mensen kozen echter niet alleen om “zekerheid” voor het CVI. Het CVI stond voor een bedrijfscultuur die in de huidige tijd van nieuwe zakelijkheid bijna uitgestorven lijkt te zijn…
    Zo stelde het CVI mij bijvoorbeeld in staat om het moederschap op soepele wijze te combineren met een werkkring middels een ongebruikelijk arbeidscontract met onregelmatige werktijden. Dat zou vandaag de dag nergens meer lukken vrees ik.
    En (schijn)zekerheden ? Ach, als het mensen een gerust gevoel geeft dan is dat mooi meegenomen. Toen mijn “zekerheid” met de komst van EDS na 10 jaar ophield keek ik dankbaar terug en dacht : het was leuk zolang als het duurde en ging verder.
    Ik denk dat veel bedrijven nu nog iets kunnen leren van de wijze waarop het CVI omging met mensen. Het maakte dat mensen meer dan nu gericht waren op samenwerking in plaats van ellenbogen-werk en dat scheelt heel wat burn-outs.
    Ook ik ben inmiddels aan een nieuw leven begonnen buiten de IT. De ervaringen die ik o.a. bij het CVI heb opgedaan wil ik in de toekomst gaan gebruiken in coachings-trajecten.

    • Heb er als freelancer gewerkt, kwam uit Brasschaat (België) elke dag.
      18 maanden lang, tot 01/05/1990. Introduceerde AutoCAD aan NS.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: