Gepost door: gijssterks | 7 april 2010

SHIT SHIT SHIT…

We hadden een leuk uitstapje. Dat wel. Ook al was ik verkouden
aan het worden, en was mijn lief het nog, ik schreef het al. Maar dit…

Gistermorgen 6 april, tegen zeven uur.
Ik ben weer wakker. Te vroeg, maar met hoestbuien en zo….
Ik ga naar de badkamer.
Nee, ik hoef eigenlijk niet.
Luxaflex open.
Even buiten kijken.
Het is nog rustig buiten.
De wereld is nog bezig zich op te maken voor een mooie dag.

En dan:

WHAMMM of was het TSJAAKKAAAAA!!

Uit het niets.
Het gevoel van 220 volt door het lijf.
Kort maar  hevig.
Een shock van mijn ICD.
Ik ga terug naar bed om te gaan liggen. Ik
heb minstens tien seconden, als ik wakker ben dan ben ik ook wakker,
mijn hersens  werken meteen op volle kracht.
Mijn lief is wakker geschrokken van de kreet op de badkamer.

WHAMMM … weer eentje…

Wat is er aan de hand’, mijn lief is uit haar slaap gerukt.
‘De ICD’ zeg ik nog…

WHAMMM … nummer drie…

‘Bel 112 maar’ zeg ik. Volgens mijn lief achteraf was het meer een bevel.

‘Drie schokken is twee te veel, dan moet je 112 bellen’, ik  hoor het bij herhaling van de cardiologe als ik later in het GZG Jeroen Bosch in Den Bosch ben. Ik wist het al.

Ik lig in bed.
Stilliggen.
Niet bewegen.
Wat er door me heen gaat? Niets. Of trouwens wel iets: Stilliggen. Nee – niet
hoesten. Stilliggen. Iets primitiefs in me denkt dat dat de beste
verdediging is. Stilliggen. Niet nog eens…
Het gebeurt niet weer.
Gelukkig.

Binnen 10 minuten is de ambulance er. Meteen handelen. Of ik pijn op de borst had etc. Standaard vragen.  Meer vragen.
Een infuusje aanleggen, onder het praten. Shit, weer in mijn pols op
het gewricht, het makkelijkste bloedvat maar wel op een ongelukkige
plek.

Vòòr half acht ben ik op de Spoedhulp.

Om half tien ben ik op de hartafdeling. CPU, Chest Pain Unit, een kamer
voor mensen met pijn op de borst, voorlopig uitsluitsel binnen 24uur.
Een doorgangskamer.
De dag wordt doorgebracht met wachten,wachten, en klein beetje
informatie en nog  veel en veel meer wachten.  Dit klinkt misschien
negatiever dan het is: Het is communicatie tussen twee druk bezette
afdelingen waar mensen niet altijd op hun werkplek zijn.

In overleg met UMC Utrecht wordt om half elf de ICD uitgelezen. De
aardige dame die pacemake-technicus is heeft niet veel ervaring met het
apparaat maar ze komt er uit met een stapel, deels overbodig,
printwerk. Ze mag het nog een keer doen,nu beter, om voor mij een print
te maken.
De cardiologe in Den Bosch weet al te vertellen dat de shocks lijken te komen ‘niet uit de kamer maar ervoor’.
Uit de boezem misschien? Of toch uit de kamer? Onterechte shocks? Iets anders? Medicijnen
aanpassen of ICD instellingen aanpassen? Veel wordt niet duidelijk, ze kan er ook weinig van zeggen,
Utrecht is sturend in deze. Ik weet dat de shocks  anders waren,
anders voelden. De eerste tenminste, daarna was ik meer bezig met ‘niet
nog een’.

Faxes faxes van delen van de print richting Utrecht.
Uiteindelijk hoor ik dat ‘de dokter met de moeilijke naam’ uit Utrecht
voorstelt om medicijnen aan te passen maar hij moet eerst nog overlegen
met mijn eigen cardioloog / elekrofysioloog Dr L.

Dat zou kunnen betekenen dat ik
vandaag thuis ben. Eerder al hoorde ik dat ik misschien naar Utrecht
zou gaan. Mij maakt  het niet veel uit, ik heb al meteen ’s morgens
besloten alleen feiten te geloven, geen beloftes of suggesties.
Vervelender is het voor anderen die optimistisch zijn en denken dat ik
voor donker thuis zal zijn.

Om half elf ’s avonds weet ik echt dat Dr L een bericht achtergelaten
heeft dat hij eerst nog wil overleggen met de cardiologe in Den  Bosch.

Vanmorgen om tien uur hoor ik dat Dr L me wil zien in Utrecht.
Om half twaalf al ben ik in het UMC Utecht, afdeling B4 West Kr 31.
Ik krijg dit keer de VIP-behandeling, een éénpersoonskamer.
Het is rustig op de afdeling.
Standaard dingen volgen.
Wegwijs maken – hoeft niet, ik ken het UMC Utrecht, althans B4 West.
Bloeddruk meten.
Een ECGtje.
‘Bloed afnemen zal morgenvroeg wel gebeuren’. ‘O, ik mag vandaag dus niet naar huis?’
Daar had ik ook niet op gerekend. Uiteindelijk toch vandaag, door de
verpleger, niet door de bloedmonsters die ’s morgens als vampiers over
de afdeling zwerven.
Thorax foto’s, longfoto’s, net als gisteren in Den Bosch, en net als zoveel van die standaard onderzoeken.
Het dossier opmaken, informatie van gisteren toevoegen. Corrigeren wat Den Bosch in het dossier heeft gezet – geen ablaties maar een ablatie bijvoorbeeld, geen meervoud.

De dokter komt nog om af te luisteren en zo. Die kan meteen naar de verkoudheid kijken, misschien krijg ik er wat voor.

… het is nu woensdag 16:00 uur... … wordt vervolgd …

Advertenties

Responses

  1. shit

  2. Dat is ontzettend balen. Het ging zo goed met je en nu weer die shocks. Ik wens je van harte beterschap.
    Heel veel groeten.

  3. Toen er gisteren geen blog kwam had ik al zo’n gevoel van, het zal toch niet!!!!
    Dit is balen voor jullie.

  4. Hallo Gijs en lief ;-),
    Geen blog inderdaad, ik ‘hoopte’ dat de verkoudheid harder had toegeslagen dan je verwachten zou….
    Sterkte de komende tijd en ik hoop dat ze gauw de oorzaak vinden, dan ben je weer een stapje verder.
    Beterschap,
    Joke

  5. Ik was laat en knap duf vanmorgen na een middag klussen in de tuin en dacht ik heb extra koffie nodig om wakker te worden.
    Maar na het lezen van dit bericht had ik geen koffie meer nodig. Gijs veel sterkte en beterschap.

  6. Hoi broer,
    Ik dacht al: Geen weblog vandaag? Er zal toch niet…
    Maar jawel hoor. Tegen alle verwachtingen in na je laatste ‘bezoek’ aan Utrecht.
    Wij wensen jullie veel sterkte en spoedige reis naar huis. Bel nog wel.
    Jan, Ine en kids.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: