Gepost door: gijssterks | 10 april 2010

UMC Utrecht – dag 4 – Zaterdag

Het is rustig, stil op de afdeling.

Ook vorige  week was het erg rustig hoorde ik, net als deze week die ik hier
deels meemaakte. In weekend is het dan helemaal stil. De monitoren in
de gang waarop je de hartslag en mini-ECG’s kunt zien zijn meer dan
half op zwart. 5 Patiënten aan deze kanten en 4 aan de andere hoorde ik, op de
monitoren is plek voor 24.  Oudejaarsdag was het veel drukker. Blijkbaar werden er deze week niet
veel ingrepen ingepland. Of is het al het effect van de rookverboden? Nee,
dat geloof ik niet, in Den Bosch sprak ik een man die al twee weken lag te
wachten om hierheen te gaan voor een ICD. Er zullen wel mensen vakantie hebben of bijscholing of cursus of andere training.

Die man in Den Bosch was blij me toen gesproken
te hebben. Hij wist voordat hij mij sprak nog niet wat het allemaal
inhield, een ICD, en voelde zich gerustgesteld. Ik hoorde het van
hemzelf, ongewild, toen hij vlak erna zijn vrouw aan het bellen was
toen ik voorbij kwam. Enthousiast ‘Ik heb net een man gesproken….’.
Grappig.
Ik laat mensen ook gewoon even de
ICD-plek zien als ze willen en, als ze willen, voelen. Dat willen ze
altijd.
Vertel over de operatie en over rijbewijs, en dat je hier 2
maanden niet mag rijden maar als je over de grens zou wonen een half
jaar niet, en dat het gaat om de verzekering, niet om de kans op een
bon.
Eerlijk en reëel zijn over shocks en de kans erop. Voorkomen dat mensen
bang worden van dat ding dat ze straks in hun lijf krijgen. Een verhaal van iemand
die zelf een ICD heeft, dat helpt heel veel is mijn ervaring. Daar kan
geen folder of dokter die het uitlegt tegenop.

Maar ik dwaal af.

Het gevolg van die rust is ook dat je op de gang weinig wandelaars ziet. Bijna geen eigenlijk, meestal ben ik de enige, ik probeer toch in beweging te blijven binnen de beperkingen van de ruimte.
En weinig patiënten, dan ook weinig bezoekers.
En weinig mensen levert weinig kans op een interessant gesprek.
Anders gezegd: Stil dus, zelfs tijdens bezoekuren.
Van de andere kant, ook de druk bij de verpleging is minder groot.
Verpleging of een aardige zaalarts *) die even komen  vragen hoe het is. Even vijf minuten praten over fotograferen bijvoorbeeld, het kan makkelijker als het rustig is.

*) Ook de weblog kwam ter sprake
bij de zaalarts, ik zei dat ik ook verslag deed van ‘hier’. Hij zei
toen ‘Je schrijft toch wel aardig over mij?’ Bij deze dus.

Bezig blijven.

Intussen hou ik me bezig met lezen en internetten. Een blog, sommige dingen moeten, na sommige reacties op de dinsdag zonder log durf ik geen dag meer onaangekondigd over te slaan.

Mijn laptop had ik mee laten nemen maar is nu weer terug, ik wilde een
Fotoalbum gaan maken, ik heb een lange achterstand. Jammer, maar bij de
eerste opstart van de album software moet hij indelingen downloaden en
hier is geen WiFi internet of hotspot, ik kan niet naar beneden om te
kijken of die daar wel is. Thuis even opstarten & het is OK, morgen
terug.

Intussen heb ik hier de zaterdagkrant en genoeg ander leesmateriaal.

Wat ik zeggen wil: Ik ben helemaal geïnstalleerd voor mijn twee weken verblijf.

Ik zeg er wel meteen bij: Laat het je niet weerhouden om te mailen, bellen of langs te komen, ik maak zeker wel tijd. Tijd heb ik voorlopig wel genoeg, ik ga even toch nergens heen.


Het is vandaag weer de 10e van de maand. Staatsloterij. Misschien hebben we weer geluk. De hoofdprijs, net als eerder deze week.

Advertenties

Responses

  1. Niet te “hebberig” worden, één hoofdprijs is wel genoeg, toch?

  2. Als je ook even niet kijkt bij je…………jeetje, alweer in het ziekenhuis. Ik lag er ook pas geleden een week in, met longembolie. Vandaar mijn achterstand in het lezen van je blog. Arme Gijs. Ik vind het echt rot voor je. Maar ik heb ook je goede werk uitgedragen. Ik lag op cardiologie en was daar, samen met Peet als voorbeeld, ambassadrice van de STIN. Ik gaf uitleg aan mensen die op een ICD lagen te wachten, heb ze lid gemaakt van “onze” stichting en aan Peet laten voelen hoe het was, zo’n ding in je lijf. Veel angst kunnen wegnemen. Jij gaf het goede voorbeeld aan ons, hé? Ik hoop toch zo dat je ingreep gaat werken bij je. Ik zal nog ff googelen wat het precies inhoudt. Op visite komen bij je lukt niet. Dus ga ik maar op je weblog reageren elke dag. Sterkte, hé? We denken aan je, daar in je privé kamertje!

  3. Hoi Gijs en Ria,
    Wij wensen jullie veel sterkte en beterschap. En hopelijk kunnen jullie van de zomer toch weer lekker op de koffie komen.
    Hou je taai.
    gr van cees en toos


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: