Gepost door: gijssterks | 17 september 2010

Suikertante

Het was weer drie maanden geleden. Suikercontrole bij de praktijkassistente van de doktersgroepspraktijk. Naar de suikertante, zoals ik dat noem.

Een andere deze keer. Ingrid meende ik me te herinneren. Vorige week belde ze op of ik het bezwaarlijk vond om te veranderen. Ik wilde niet vragen of ze er ook zo goed uit zag, veranderen moet kunnen, anderen moeten ook een kans krijgen, etc, dus had ik ja gezegd. De afspraak van donderdag 9 uur ging naar vrijdag 8 uur. Pluspuntje, als ik nuchter moet komen ga ik liefst zo vroeg mogelijk.

Ik was er vijf voor acht. Het was er nog leeg. De assistente aan de receptie vroeg of ik een afspraak had. 'Ja, bij Ingrid' 'Bij wie?' 'Bij Ingrid, geloof ik tenminste, bij de diabetesverpleegkundige' 'O, u bedoelt Yvonne'.

Yvonne kwam me ophalen, ze had ons gehoord want ze zei 'Ingrid? Het lijkt er niet eens op' nadat ze zich had voorgesteld. Namen, niet mijn beste kant.

Ze was nieuw. De andere had het zo druk dat er versterking moest komen. Met haar erbij waren de uren nu ruim verdubbeld.

Steeds meer werk gaat tegenwoordig naar de praktijkassistentes, je kunt er donder op zeggen dat ze met een jaar of wat nog meer uren nodig hebben. Simpele regelmatige controles die net iets meer deskundigheid nodig hebben dan de doktersassistente kan bieden. Of misschien beter: mag bieden. Hierarchie is iets wat ze in de medische wereld schijnen te hebben uitgevonden.

Ook Yvonne was aardig. Ze had hetzelfde werk gedaan in bij een andere praktijk, ze wilde minder uren draaien en dat kon daar niet. In wat ze vroeg en vertelde was het duidelijk dat ze ervaren was en gewend was met mensen om te gaan. Ik heb wel moeten zeggen dat ze mij niet hoefde te overtuigen van het nut van de controles, ik ken de achtergronden net zo goed als zij ze kent.

Ze vroeg nog waar ik op vakantie geweest was omdat ik zo gekleurd was. Nergens, gewoon hier in Nederland gebleven. Ook mijn lief vragen ze dat soms, vaker dan aan mij. Echt, het is gewoon 'Nederlands Bruin'. Als je maar naar buiten gaat als het weer is, niet gehinderd door werktijden.

Ze had zich goed ingelezen, ze wist wat er sinds eind vorig jaar gebeurd was. Nog een beetje bijgepraat. En – wat niet altijd zo is -  ze kon zich wel iets voorstellen van een ICD-shock. Nog steeds hoor ik dat er zelfs dokters zijn die niet eens precies weten wat een ICD is, laat staan ondersteunend personeel.

Natuurlijk was alles OK. 'Natuurlijk' want zo voelt het. Je zou bijna stoppen met de controles en de medicijnen…

Vakje_true Suiker 5.9, OK heel goed. Zoals altijd. Tussen 4 en 8, meestal was die 6.7 – 6.9.

Vakje_true Gewicht OK. Zoals altijd. Iets minder dan de vorige keer. Zomer.

Vakje_true Hartslag OK. Mooi regelmatig.  

Vakje_true Bloeddruk OK. Bovendruk 155 onderdruk 80-85. We hadden het net tevoren gehad over het ziekenhuis en alles, vandaar wellicht die hogere bovendruk. Ik had het lijstje geprint van het afgelopen jaar, met de (ongeveer) wekelijkse bloeddrukmeting thuis, ik hou het ook bij voor de cardioloog, met samenvatting van de gemiddelden.

Bloeddruk Aantal Hoog Laag Hartslag
Aug-Nov '09 10 129 87 70
Mei-Jun '10 13 127 87 80
Juli-Sept '10 7 129 87 77
          

Het verschil in hartslag sinds mei komt door het stoppen met Sotalol, een bètablokker. Scheelt een jas, of een vest 's avonds in deze tijd.

Bij de andere suikertante was met name de onderdruk altijd hoger dan thuis, meestal 95 of daaromtrent. Ik zei dan dat het haar invloed was, 'Dat komt natuurlijk door jou, gewoon een natuurlijke reactie', bedoeld als compliment. Het lag dus echt aan haar. Wat niet negatief bedoeld is voor Yvonne.

Of ik nog tijd had.

Eigenlijk was de voetencontrole aan de beurt. Ze had zelf ruim tijd omdat ze de eerste maand dubbele tijd ingepland had voor afspraken om kennis te maken met de mensen en om te wennen aan het systeem. Natuurlijk had ik tijd, 'Ik ben er nu toch, alleen heb ik mijn voeten niet gewassen vanmorgen'. Omdat het geen warm weer was en ik geen last heb van zweetvoeten was dat geen bezwaar..

Vakje_true Voetencontrole – alles OK. Moet eens per jaar als onderdeel van de 3-maandelijkse controles. Dit was de eerste keer dat mijn voeten aan de beurt waren. Speciaal mijn voeten gewassen en schone sokken aangedaan, zo midden in de week. Anders dan de andere drong ze niet aan op de pedicure. Ze had zoiets van 'Als deze controle goed is en je hebt nergens last van en je hebt geen voetenproblemen en geen wondjes die moeilijk genezen en geen overdreven eeltvormig of kalknagels – ach …', iemand met ruime praktijkervaring dus. Sommige dingen kun je zelf. Zoals je eigen tenen in de gaten houden.

Voetencontrole houdt in dat ze kijkt of er geen beschadigingen zijn en zo, en testen op gevoeligheid met een draadje en met een wel of niet trillende stemvork (ogen dicht, niet kijken).

Voor achteruitgang van de adertjes schijnen de voeten een goede indicator te zijn, daar begint het. Voetencontrole is een goedkope en simpele manier om groter onheil in een later stadium te voorkomen.

Kortom: Het gaat goed met me. Ook hier.


Volgende afspraak over drie maanden bij de huisarts (een week tevoren bloed prikken) en over 6 maanden bij haar. Vrijdag 18 maart, 2011, 8:00 uur.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: