Gepost door: gijssterks | 1 december 2010

Presentatie UMC Utrecht – Hoe was het?

Programma 30-11-2010 
Er waren 140 deelnemers, ICD-dragers en partners / begeleiders (toen er tijdens het forum een vraag gesteld werd over autorijden, niet aan mij, kon ik ze van mijn plaats af goed tellen).

Na de pauze was ik aan de beurt.

Het ging lekker. Fantastisch lekker. Geen last van zenuwen. De interactie met de zaal was er in de zin van lachen, instemmend knikken en zo. Het voelde lekker. Lang geleden dat ik zo een lekker lopende presentatie gegeven heb.

Ik weet het, het is on-Nederlands om zo positief te zijn over jezelf. Ik heb me Engelsen gewerkt en Amerikanen, die hebben daar geen last van.

Van presentaties in het verleden hing dikwijls meer af. Een project verkopen is toch stressvoller dan zoiets. Als je, zoals ik nu, vertelt over eigen ervaringen en wat je er van vond dan heb je altijd gelijk. 

In de presentatie over het 'Leven met een ICD' had ik het over het dagelijkse zoals 'oppassen met apparaten' en steeds weer moeten uitleggen (wat de meesten kennen) tot over hoe het is een shock te krijgen. Hoe het voelt fysiek en psychisch en hoe daar mee om te gaan – ook als het weer gebeurt.

Meer nog dan hoe ik het zelf vond: ook de reacties waren lovend.

De cardioloog zei toen ik terugliep meteen al 'Geweldig!'. Naderhand kwam hij er nog op terug om te zeggen hoe geweldig hij het vond. Ook voor zichzelf.
Marja, de ICD-verpleegkundige. Het eerste wat ze zei toen daar gelegenheid voor was: 'Fantastisch! Je moet er je werk van maken. In april hebben we weer een bijeenkomst gepland – mag ik je daarvoor ook alvast uitnodigen?' – terwijl het voor haar een beetje een sprong in het diepe was, ze kende mij van gesprekken onder mekaar, niet van spreken in het openbaar.
De anderen van het UMC – ze hadden veel opgestoken. Ze kennen de andere kant goed, ze kennen incidenten, maar niet de samenhang…
De man van de STIN die zei 'Ik heb genoten!'
Ilona, de verpleegster, die assisteerde bij de bijeenkomst. Ze kende me nog goed van afgelopen winter op de afdeling. 'U bent zo anders in vergelijking met toen, die drie keren' zei ze, 'en dat bedoel ik heel positief. Zo ontspannen!' Heerlijk om te horen.

Maar meer dan dat alles: De reacties van de mensen voor wie het bedoeld was: de ICD-dragers en hun partners. Bij het drankje erna in het foyer duimen die omhoog gingen. Reacties, of beter: Complimenten. Zoals iemand die me aansprak en zei dat het zo goed was dat het verhaal zo positief was. 'Meestal hoor je van die verhalen waarin het een en al ellende is'. Terwijl ik bij de presentatie maken nooit iets gedacht heb over positieve weergave of zo.
Ook dat het zo goed is zo een verhaal te horen van iemand die het zelf meegemaakt heeft, dat er leven is na de ICD.

En, last but not least, mijn lief die me gezien had en ook los van mij reacties gehoord had was trots op me.

Ik heb er van genoten, het geeft me nu nog een heel goed gevoel! Ik heb iets gedaan wat ik zelf leuk vond te doen en anderen leuk vonden om mee te maken. Bovendien ben ik blij dat ik iets heb kunnen terugdoen voor het UMC Utrecht!


Achtergrond Ik was overal op voorbereid. Dacht ik. Ik had de presentatie gemaakt met als achtergrond die van de ICD die het hart voortduwd. Vond ik wel leuk.
Ik had de presentatie opgeslagen met

  • Gewone achtergrond zoals ie op de PC goed er uit kwam
  • Extra lichte achtergrond, je weet niet wat de projector doet
  • Ik heb Office 2007, dus ook opgeslagen als Office 97-2003 voorstelling.

Jammer. Het UMC zit op Office 2003. En die presentatie … ik had niet voor niets een lichtere achtergrond gemaakt maar die had ik niet opgeslagen als 2003 terwijl de niet-lichte achtergrond echt te donker was, sommige tekst was erg slecht of niet leesbaar.

P1120643 Even kijken Gelukkig was Marloes er die haar eigen privé-laptop boven had staan – met Office 2007. Ze slaagde er in om de 'lichter achtergrond'-presentatie te redden waardoor het allemaal goed kwam.

Mijn lief die op veilige afstand zat bovenin de collegezaal had een paar foto's gemaakt. Natuurlijk geen geweldige kwaliteit maar dat kan ook niet met een compactcamera in zo'n grote ruimte van die afstand.

Een paar foto's van de collegezaal, hoe die vol loopt, de presentatie, en het forum na afloop:

P1120648 Presentatie

 P1120648 Presentatie 

P1120648 Presentatie 


'Daar moet je je werk van maken' had de ICD-verpleegkundige gezegd. Ik zei dat ik dan wel connecties moest hebben. 'Ik heb in december een landelijke bijeenkomst van ICD-verpleegkundigen' zei ze, 'dan vertel ik zeker ook hierover en als je het zou willen doen wil ik je graag aanbevelen'. En daar aan toevoegend 'Maar wij gaan voor hè?'

Advertenties

Responses

  1. Cool…wat kan ik nog meer zeggen behalve dat ik dit niet zou kunnen opbrengen. Ik had al een hekel aan de spreekbeurten op school vroeger.

  2. Super! Ik denk dat ik erbij had moeten zijn. Misschien een volgende keer, kijk of je in het AMC ook mee kunt doen!

  3. CAro,
    als ik ooit eens in het AMC kom hoop ik dat het is om dit verhaal te vertellen – beter dan elke andere reden :-))


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: