Gepost door: gijssterks | 10 december 2010

Werken …

Afgelopen zomer sprak ik een psycholoog. Niet als therapie maar gewoon iemand die ik ken.
Het gesprek kwam op dromen en ik vertelde hem van de dromen over werken die ik vaak had.

Afgelopen maandag kreeg ik een bericht van Facebook (ja, ik probeer bij de tijd te blijven):

Knipsel Mars wil vrienden 

Mars logo Intussen heb ik er een aantal oude vriend(inn)en erbij. Mensen waar ik goede herinneringen aan heb. Mensen uit de tijd die nu nog een zoete herinnering is. 

Doordat de herinneringen terug gingen naar het werk dacht ik gisteren ook weer eens aan die dromen over werken. Dromen die ik had, ik realiseerde me dat die dromen er niet meer zijn, al een tijd niet meer.

Die dromen waren nogal vreemd. Soms bijvoorbeeld gewoon lopend in Utrecht met collega's tussen twee gebouwen die al lang weg zijn, begin jaren '70 werkte ik daar en zaten we verspreid over verschillende gebouwen.
Een heel typische droom was dat ik aan het werk was en dat er iemand van loonaministratie kwam omdat ze me niet vonden op de loonlijst, of van personeelszaken omdat ze niet konden vinden wie mijn baas was voor mijn beoordeling. Logisch, want ik werkte er niet meer officieel, ik was alleen maar doorgegaan met werken na mijn pensioen en de collega's wisten niet anders dan dat ik er nog wel was.
Het scheelde wel een hoop problemen, ik was een los vakje in de organisatie en deed wat ik zelf wilde: leuke projecten, mensen helpen met alledaagse dingen, gewoon het leukste van het werk – zonder manager of opdrachtgever.

Hij, die psycholoog, vond het helemaal niet vreemd. Hij herkende het vanuit zijn praktijk. 'Het heeft er mee te maken dat er iets niet "afgemaakt" is' vertelde hij. Abrupt gestopt met werken na de hartstilstand en wel therapeutisch begonnen maar niet afgemaakt omdat toen de reorganisatie kwam waarmee ik met pensioen ging.

In april ben ik 'gerepareerd', is het probleem in mijn hart weggehaald, en zo voelt het ook.
Afgelopen jaren had ik niet het idee dat ik gewoon door had kunnen werken, niet met zakenreizen en vergaderingen in het buitenland. Daarvoor zijn er teveel shocks geweest, was de dreiging er steeds. Sinds de 'reparatie' heb ik het gevoel van 'Dat was het dan'. Ergens afgelopen zomer zei ik dan ook al tegen mijn lief 'Als ik in een werksituatie zat denk ik dat ik nu weer gewoon zou kunnen werken, gewoon zoals toen, zes jaar geleden.'

Vraag blijft:

Zijn die dromen weg na dat gesprek met die psycholoog?
Of is het omdat ik het gevoel heb weer helemaal terug te zijn?
Of … komt het simpelweg doordat ik sinds april geen Sotalol (tegen hartritmestoornissen) meer gebruik – een van de bekende bijwerkingen is 'veel dromen'.


Weer werken? Ach, die tijd is zoals ik al zei 'een zoete herinnering' – die wereld bestaat niet meer. En met pensioen zijn is ook best vol te houden!!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: