Gepost door: gijssterks | 29 januari 2011

Pensioenreceptie / Reunie

Mars logo Het was Wim G zijn pensioenreceptie. Vijf jaar geleden was hij blij dat hij mocht blijven bij Mars, bij de reorganisatie waardoor ik met de 56 met pensioen kon. De reorganisatie waardoor de meeste 50+ers van de afdeling een vertrekregeling kreeg aangeboden. Toen was hij blij dat hij kon blijven, nu was hij blij dat hij met de nieuwe herschikking van functies kon vertrekken. Het kan verkeren.

Natuurlijk waren we er geweest, op zijn receptie. Leuk om een aantal oud-collega's nog eens te zien, normaal zie ik alleen de gepensioneerden zoals met de Nieuwjaarsreceptie. Hier waren ook de nog steeds werkenden.

Beetje ouder geworden, de een wat meer dan de ander. Nog steeds met plezier aan het werk, of nog steeds met plezier met pensioen.  'Je ziet er goed uit' en 'Je bent niets veranderd', ik heb het verschillende keren gehoord. Eentje die er heel eerlijk bij zei 'Wel wat ouder geworden maar toch: …'

Mensen hebben verhalen gehoord, hebben nog herinneringen. Weten 'dat Gijs het aan het hart had' en stellen zich daarbij iets voor, zoals ze andere hartpatiënten kennen. Dan valt het mee. Iemand die gewoon alles kan.
En dan leg ik weer uit dat ik alleen af en toe een storingetje had in een verder gezond hart – OK, niet zomaar een storing, zelfs vrij ernstig, of misschien wel meer dan dat. Maar wel steeds eventjes. 20 seconden als de ICD ingreep of enkele uren als de hartslag net onder de ICD-grens zat, net onder de 190 zoals vorig jaar twee keer gebeurde. Maar niet voortdurend. Technisch gezien kon ik steeds alles, het kwam niet door wat ik deed.

Bovendien ben ik nu 'gerepareerd'.

Zonder anderen te kort te willen doen moet ik zeggen dat ik het heel leuk vond dat er ook een paar Duitse oud-collega's waren.
Zeker te vermelden Michael T die in Viersen een overlap had met wat ik in Veghel deed. Heel leuk, en het was duidelijk wederzijds. 

We konden goed met elkaar opschieten altijd. Zo vertelde hij dat hij onlangs in Engeland een teammeeting had georganiseerd en daar naar de Chinees wilde gaan 'waar wij op onze eerst cursus samnen zaten, in '89 of zo'. Dat herinnerde hij zich nog. Ik denk dan gelijk ook aan SAP/R2, good old SAP/R2. Hij 'deed' Viersen totdat ik Viersen ook onder me kreeg. Lange tijd werkte ik ook met plezier een dag in de week in Viersen. De donderdag – heel anders dan nu kleinkinderen op donderdag.
Hij is nu ook verantwoordelijk voor Veghel, neemt Wim zijn deel erbij. Zit dus minstens een dag in de week in Veghel. De omgekeerde weg…

Zo iemand verdwijnt uit je leven op de dag dat je de firma verlaat, zakelijk heb je een goede band maar daar stopt het mee en je sluit een leven af en begint een nieuw leven met anderen. Als je zo iemand dan toch tegenkomt – dat maakt het extra leuk.

Ook anderen, er waren veel mensen en ik heb er veel gesproken voor zover dat in een uur of anderhalf kan - en het was echt leuk ze weer eens te zien. En we gunnen Wim zeker ook zijn vroege pensioen, hij is een paar jaar jonger dan ik!

Voorlopig is Wim in elk geval de laatste van de afdeling die met pensioen gaat, als alle 50+ers weg zijn en pensioenleeftijd omhoog gaat … De jongsten, zo realiseer ik me, zal ik normaal gesproken niet meemaken als gepensioneerden. Iemand van 30 die tot z'n 70e werkt – dan ben ik 100 - als ik het zo lang vol hou…

'Mis je het werk niet?'  vragen ze soms en dan antwoord ik 'Nee. Mars is een zoete herinnering aan een mooie tijd. Een herinnering die ik koester. Een herinnering uit een andere tijd.'

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: