Gepost door: gijssterks | 25 februari 2011

Kaddafi

Met Libië steeds in het nieuws moet ik vaak denken aan die bisschop die ik ooit eens sprak in de trein.

Het was op een avond dat ik teruggevlogen was vanuit Praag na een bezoek aan onze snoepfabriek in Tsjechië. Ik reisde dan graag met de trein van Schiphol naar Den Bosch, makkelijker dan de auto meenemen. In de trein van Amsterdam-Muiderpoort naar Den Bosch had ik een rustige coupé opgezocht in de eerste klas en zo kwam het dat ik hem ontmoette. Hij zat er alleen, een oude man en overduidelijk een geestelijke.
Het is al een tijd geleden, volgens mij stak hij een sigaartje op – hoe lang is dat geleden, roken in de trein? Sowieso moet het meer dan zes jaar geleden zijn, zo lang werk ik al niet meer, zo lang ben ik niet meer op zakenreis geweest. Voor mijn gevoel is het zeker wel 10-12 jaar geleden, lang voor alle discussies over de Islam.

We raakten aan de praat. Hij vertelde dat hij naar Rome geweest was, hij zat nog in een commissie die ging over contacten tussen Kerk en Islam. Hij ging nu terug naar Wijchen waar hij in een klooster zijn oude dag doorbracht.

Hij was bisschop geweest, ik geloof zelfs aartsbisschop, laatst in Pakistan. In Pakistan leefden toen pakweg een miljoen katholieken tussen meer dan 100 miljoen mohammedanen. Een kleine minderheid die het altijd al moeilijk had.

Hijzelf had zelden problemen gehad, op een keer na toen er een medepassagier in een binnenlandse vlucht in Pakistan naar hem toegekomen was met een mes om hem te vermoorden omdat hij christen was. Hij wist het want hij sprak de taal. De man was overmeesterd door de bemanning. Niet dat het veel kwaad kon, het was een mes van het bestek van de vliegtuigmaaltijd, zo'n mes waar je een gekookte aardappel net mee kunt doorsnijden. Maar toch, dat iemand zoiets wilde doen, alleen maar omdat hij een niet-moslim was…

Maar ik had het over Libië.

Hij was, zo vertelde hij, toen al wat langer geleden bij een meerdaagse conferentie geweest in Tripoli. Gaddafi was er ook bij. Het ging over banden tussen Kerk en Islam, hoe kan het anders.

Wat hem het meest aan het denken gezet had over de denkwijze van mohammedaanse leiders en van Gaddafi in het bijzonder was het volgende: Bij de afsluiting van de conferentie, de borrel, was Gaddafi naar hem toegekomen. Gaddafi vroeg hem: 'Ik heb U de laatste dagen leren kennen als een intelligent iemand die goed nadenkt over alles in het leven en de geloven, ook de Islam, goed kent. Hoe komt het toch dat U nog steeds niet overgestapt bent naar het ware geloof?'

Het is me altijd bijgebleven, zeker de laatste dagen met al dat nieuws over Libië denk ik nog vaak aan dat gesprek. Gaddafi, de man wiens houdbaarheidsdatum nu verstreken lijkt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: