Gepost door: gijssterks | 22 november 2011

Reactie op fototentoonstelling, ofwel: Mopperkont!

Op de fototentoonstelling raak je regelmatig in gesprek met bezoekers. Vinden wij leuk, vinden zij leuk. Nagenoeg altijd positief. Vragen waarom een fotograaf iets zo gedaan heeft bijvoorbeeld. Vaker nog opmerkingen als “Die vind ik mooi” (natuurlijk hoop je dan dat het over jouw foto gaat). “Waar is die foto gemaakt”. Soms gericht vragen over foto’s die we zelf gemaakt hebben, voor wie ons niet kent hebben we onze namen opgespeld.

Zondagmiddag was er een reactie die ik je niet wil onthouden.


We stonden met enkele fotoclubleden bij elkaar wat te buurten.

Een man. Pakweg 50. Wat je noemt ‘artistiek uiterlijk’.
Had gezien dat wij van de fotoclub waren.
Sprak ons aan.

“Dat is toch helemaal niks wat jullie hier hebben!”

Ik gaf antwoord: “Hoezo?”

“Veel te veel foto’s. Op elk bord zou er maar eentje moeten hangen.”

“Nou, wij hebben een keer per jaar een tentoonstelling en dan willen we aan het grote publiek wel laten zien wat we hebben, het is onze enige kans.”

“Flauwekul. Als ik drie weken naar Amerika ga, of twee weken naar Syrië, dan heb ik na zo’n vakantie maar één echt goede foto. Meer niet.”

“Nou, ik heb wel meer dan één hele goede als ik twee weken met vakantie ben geweest.”

“Dat kan niet. Er is er altijd maar eentje die beter is dan de hele rest”.

Nou ja, als hij dat vindt…

Hij keek even opzij naar de borden.

“Kijk nou eens daar. Die varkens. Dat is toch niks”.

Hij doelde op twee macro-achtige foto’s. Mooie foto’s. Vonden wij. Eentje van een varkenssnuit, het stopcontact zeg maar. En eentje van twee, drie achtereinden van varkens, net verschillend van kleur, gemaakt op een biologische boerderij.

“Dat is toch niks. Die moet je zwart-wit maken en meer abstract zodat je niet meer ziet dat het varkens zijn. En dan alleen de beste nemen, meer niet.”

Er zijn ogenblikken dat ik zelfs niet meer reageer.

“En al die landschappen. Het is toch een pot nat!”

Ik kwam niet verder dan “Tsja…” De andere clubleden hadden zich al lang afgewend. Hoorden het aan van veilige afstand.

Hij liep verder.

“Wie was hij?” vroegen ze toen hij weg was, “Van een andere fotoclub? Of van de fotobond?”
“Ik weet het niet” zei ik, “maar ik denk dat hij in de laatste tien jaar misschien al bij 3 verschillende fotoclubs geweest is.”
Ze snapten wat ik bedoelde.

Hij liep naar de in/uitgang.

Alleen.

Vond ik niet gek.

Mopperkont!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: