Gepost door: gijssterks | 18 december 2011

Eindejaarsactiviteit Natuurgroep – Landgoed Pettelaar/Sterrenbos

Elke maand organiseert de Natuurgroep Gestel een activiteit voor leden en belangstellenden op de zaterdag of zondag.
Gisteren was er een speciale, de eindejaarsactiviteit, alleen voor leden, naar de boerderij op Sterrenbos 2, Sint-Michielsgestel waar Leon Adriaans tot zijn dood woonde en zijn atelier had.

De activiteit bestond uit een wandeling gevolgd door ontvangst in de boerderij. Met iets extra’s.

De zaterdagmorgen met vertrek om 9 uur is voor mij zo vroeg dat er een goede reden moet zijn om mee te gaan, er moet iets speciaals zijn. Voor mij was dat niet alleen de wandeling maar vooral ook de ontvangst in het atelier van Leon Adriaans, ik bewonder zijn werk. Schreef er eerder over, klik hier.

Ongeveer de helft van de groep van ruim twintig leden vertrok om negen uur precies met de fiets vanaf thuishonk De Huif naar het Sterrenbos waar anderen met de auto al waren.

Het eerste deel van de ochtend was een wandeling vanaf de boerderij op Sterrenbos 2 richting landgoed de Pettelaar waar we bij de Patersberg een kruidenbitter gedronken.

Zoals de gids het voorstelde was dat in navolging van de (niet-)historische gebeurtenis waarbij Frederik Hendrik die na sluiting van de ring om Den Bosch in 1629 een toost uitbracht met zijn troepen, 20.000 manschappen, onder de woorden ‘Dat hebben we mooi voor mekaar’. Dit sloeg natuurlijk meer op het succes van de wandelingen van de Natuurgroep.

Jammer genoeg konden we niet de bedachte route lopen omdat die door kletsnatte weilanden ging langs de dassendoorlaat onder de A2. Maar ja, er komen nog wandelmomenten genoeg, die doen we nog wel. Bovendien hadden we niet te klagen, het was perfect weer voor een decemberdag, zonnetje, weinig wind, langs of door de plassen die herinnerden aan de vele regen van de dagen ervoor. Leuk gezelschap. Het aardige van zo’n gezelschap is ook dat er in feite meerdere gidsen zijn: De een weet van vogels, een ander van paddenstoelen, planten en bomen of van het werk in uitvoering.

De kat is bezoekers gewend

Het tweede deel was in de boerderij op Sterrenbos 2 waar Monique Willems, partner van wijlen kunstenaar Leon Adriaans, ons koffie schonk en ons liet rondkijken in het atelier van Leon zoals hij het achtergelaten heeft. Bij de overdracht van de boerderij naar Het Brabants Landschap is vastgelegd dat dit zo zal blijven de komende vijftig jaar.

De worstenbroodjes uit het bakhuis smaakten daarbij uitstekend.

Eerder heb ik vooral via e-mail, contact gehad met Monique. Gelukkig kende ze me nog. Leuk.

Op verzoek van Michel vertelde ik wat over de boerderij. Toen ik Monique vroeg over hoe zij hier kwamen en woonden vertelde zij uitgebreid over Leon en hoe ze hem had leren kennen en hoe hij was, en over zijn nagelaten werk. Over de boeken die verschenen zijn en nog komen. De teksten waar ze nu mee bezig was, hij had – wat ook ik niet wist – veel geschreven. Zoals dit – klik op afbeelding om het te lezen:

Ik bleek veel meer te weten van de historie van de boerderij dan zij zelf, ik heb haar beloofd mijn informatie met haar te delen.Natuurlijk hing er ook werk van Leon:

Klein schilderwerk, hijzelf en zij en de liefde (20x20cm ?)

Het aardige van de boerderij zelf is dat deze niet meegegaan is in de tijd, de boerderij is zoals die was in de jaren 60. Met grup-stal, originele deel en voerbak. Paardenstal met hoogkarren. Op de hooizolder, deel van de ontvangstruimte, zag ik in het gebint de merktekens van de bouw staan. Erg origineel, vaak weggehaald door latere bewoners.

Ook leuk: Eindelijk, eindelijk heb ik een foto kunnen maken van de Lourdesgrot, een monument, bij de naastgelegen villa. Normaal staat die Lourdesgrot verscholen achter het groen. Bijvangst heet dat.


Het was voor iedereen een mooie ochtend, leuk gewandeld en een interessant verhaal. Beetje verrassend, beetje anders dan anders, niet alleen natuur.

Ik vond het wel een beetje sneu voor de leden die niet mee geweest waren. Ze hebben een mooie en interessante ochtend gemist. Niet echt erg, wij hadden allemaal twee worstenbroodjes!



Michel vroeg me een kort verslag te schrijven voor het kwartaalblad, maximaal half A4’tje. Het is een verkorte versie van dit verhaal geworden. Als ik toch aan het schrijven ben … Alleen hoorde ik gisteren dat het nog mee kon in het uitgave van eind deze maand, en vanmorgen hoorde ik dat de redacteur het kwartaalblad vandaag wilde afmaken, dus of ik het vandaag kon inleveren. Ook dat is gelukt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: