Gepost door: gijssterks | 17 april 2012

Hartstilstand – 3x

Een weekend, drie hartstilstanden, drie mensen die het niet overleefd hebben. Zaterdag, 14 april 2012, de Italiaanse voetballer Morosini van Livorno, zondag een jongen van 14 uit Vught bij de 10 km loop als deel van de Rotterdamse Marathon. Zondag ook iemand uit Den Dungen, ik ken hem zelf niet, wel de twee die er bij waren, ze waren op de racefiets. Mijn lief kent ook zijn vrouw.

Ik merk dat mensen in mijn omgeving meer herbeleving hebben van mijn hartstilstand, meer dan ik zelf. Enerzijds denk ik omdat ik die spanning toen zelf niet meegemaakt heb. Anderzijds omdat ik er mee heb leren leven, denk ik.

Er is nog een verschil: Ik heb niet iets van ‘Dat kan mij ook overkomen’, een ICD heeft vele nadelen maar het voordeel is dat hij ingrijpt als het mij zou overkomen, dit kan mij dus nou net niet gebeuren.

De eerste jaren, lang nog, had ik er veel last van als ik zoiets hoorde. Voor mij is het nu natuurlijk nog erg maar meer in de zin van: erg voor wie het overkomt. Meer nog erg voor de nabestaanden waarvoor de impact feitelijk groter is. Zeker ook is het erg voor die gereanimeerd hebben, ik weet van de verhalen van mensen die zoiets meegemaakt hebben.

Ik heb er mee leren leven, zoiets bedoel ik. Hoe moet ik het zeggen? De eerste jaren na mijn hartstilstand vond ik het erg moeilijk. Het ‘Waarom heb ik het wel overleefd’, een schuldgevoel. Nu vind ik het nog steeds erg, maar ik vind het ook erg als iemand verongelukt of overlijdt na een enge ziekte.  In al zulke gevallen is het iets van ‘Shit happens’, ik betrek het niet meer op mezelf. Ook dat is anders geworden.

Voor de rest: Zoals ik zei, ik denk vooral aan de nabestaanden. Shit happens…

Ik wens de nabestaanden veel, heel veel sterkte!


Wat ik wel heb in geval van die 14-jarige jongen uit Vught: Nieuwsgierig naar hoe dit heeft kunnen gebeuren. Hij had een half jaar geleden een hartstilstand overleefd. Geen ICD en ‘veilig verklaard’ volgens het nieuws. Van de eerste hartstilstand hadden ze geen oorzaak gevonden, ik heb geleerd: ‘Geen oorzaak = een ICD’. Toen het mij overkwam en ze geen oorzaak konden vinden waren de doktoren duidelijk: 5-jaars overleving zonder ICD is in deze gevallen, waarbij oorzaak onbekend is, erg laag, heel erg laag.
Het Waarom wordt dan nog prangender…


Toen ik even googlede voor dit bericht kwam ik op het bericht ‘Hartstilstand 14-jarige voetballertje in Ridderkerk’, 14 april 2012. Zijn toestand was nu ‘stabiel’. Hartstilstand nummer vier van dit weekend.

Advertenties

Responses

  1. Peter kan er nog steeds niet tegen, als hij zulke dingen hoort of ziet. Het heeft toch meer impact gehad dan hij toe wil geven. Meestal zegt hij:”O, ik heb er toch niks van gemerkt”. Maar gisteren was wel de eerste vraag die hij aan de ICD verpleegkundige vroeg of hij een veilige ICD had met goede draden en of zijn batterij nog goed was! Hij is weer voor een half jaar goedgekeurd, maar de angst verdwijnt nooit meer.


Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: