Gepost door: gijssterks | 13 november 2016

Gedachten over 13 november

De tijd verstrijkt, herinneringen vervagen….

Lang dacht ik dat deze dag, de verjaardag van mijn hartstilstand op 13 november 2004, voor de rest van mijn leven in mijn gedachten gebeiteld stond. Het is nog wel zo, ik hoef nog niet te denken “Welke datum was dat ook al weer”, maar toch … langzaam begint het te vervagen. Langzaam. Maar toch.

Gisteren was ik in de tuin. Ik dacht er weer aan, zoals altijd in deze tijd: De dahlia’s moeten de grond uit. Het was het laatste wat ik gedaan had, die 13e november…
De herinneringen blijven, maar steeds minder prominent aanwezig.

Er was een tijd dat mijn gedachten er vol mee zat, met herinneringen, in de aanloop naar 13 november. Dat ik hartkloppingen meende te voelen, de 14e november waren ze voorbij…

Tijd heelt vele wonden. Zelfs zulke.

Intussen besteed ik mijn tijd aan vele dingen. Ik kijk maar naar mijn agenda, komende week. Drukke week. Natuurgroep, heemkunde, fotoclub met tentoonstelling komend weekend.

Mijn gezondheid? Goed. Het lijkt erop dat mijn bloeddruk nu onder controle is.

In april had ik ernstige draaiduizeligheid. Een borrel beviel me niet, ik werd er draaierig van. Nadat ik een maand niets dronk ’s avonds merkte ik dat ik beter sliep, ik hoefde ’s nachts bijna niet meer naar de wc, eerst wel 2-e keer. Het gevolg was dat mijn bloeddruk daalde. Na experimenten met verlagen medicijnen die ik er al sinds de jaren ’90 voor slik werd de bloeddruk te hoog. Wel was ik van de kriebelhoest af, nadat ik gestopt was met de ACE remmer. Vervolgens had ik medicijnen die of te hard werkten waardoor ik me niet goed voelde met een te lage bloeddruk, of teveel last had van bijverschijnselen zoals hoofdpijn. Ik had tegen de huisarts gezegd dat ik onderhand het idee had ‘ik gooi alles weg’, of toch weer met de ACE remmer wilde beginnen kreeg ik nog één middel: Het lijkt nu goed te zijn, mijn bloeddruk goed en ik voel me goed. Met een dosering die lager is dan standaard.

O ja, de ritmestoornissen? Sinds ik in 2010 gerepareerd ben heb ik ze niets meer. Ik vroeg toen aan mijn elektrofysioloog “Heb ik nu evenveel risico als een ander?” waarop hij zei “Eigenlijk niet, die anderen zijn niet zo onderzocht als u”. Hij had gelijk. Nergens last meer van. Alleen, toen ik bij een bloeddrukmedicijn ritmestoornissen kreeg … Ze waren minimaal maar aan mijn verleden met shocks van mijn ICD heb ik PTS-achtige klachten overgehouden. Zoals ik ook verstijf als het hartritme opgevoerd wordt bij de halfjaarlijkse test van de ICD.

Wat blijft: We zullen het vandaag opnieuw vieren. Mijn twaalfde verjaardag in mijn nieuwe leven.

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Categorieën

%d bloggers liken dit: