Gepost door: gijssterks | 18 september 2021

Icd Ja of Nee – Vervangen of Explanteren?

Onlangs op de jaarlijkse controle in UMC Utrecht. Gelukkig weer op locatie, vorig jaar was het vanwege Corona alleen telefonisch. Soms Isherwood uitlezen-op-afstand niet genoeg. Mijn cardioloog doet dat zelf, anderen laten dat de technicus doen voor de afspraak met de cardioloog.

Zoals altijd sinds de ablatie alles ok. Levensduur nog drieënhalf jaar.

Voor we naar de cardioloog gingen had ik tegen mijn lief gezegd dat ik het zou vragen: als de batterij leeg is, vervangen of verwijderen. Ik verwachtte dat hij zoiets zou zegen als ‘Ja, eventueel maar…’

De cardioloog was duidelijk. “U hebt hem niet nodig, we hebben nu 11 jaar niets meer gezien dus hebt u hem echt niet meer nodig. De indicatie is er, u moet beslissen en als u wilt krijg je een nieuwe maar ik vind dat het niet meer hoeft!”

Al na de ablatie van april 2010 had ik gevraagd of ik net zoveel kans op een hartstilstand had als een ander. Zijn antwoord toen was “Nee, die anderen zijn niet onderzocht. U wel”.

Het is voor mij en mijn lief duidelijk, hij gaat er uit als de batterij leeg is. De procedure is dat er tevoren, b.v. volgend jaar al, een hart echo gemaakt wordt.

Gepost door: gijssterks | 25 maart 2021

Eerste bosanemoon

Jarenlang hield ik het bij, de eerste bosanemoon. De laatste jaren niet meer. Erg wispelturig, die bosanemonen, het ene jaar heel vroeg, het andere heel laat. Vooral afhankelijk van de zonnewarmte, niet zozeer temperatuur en zonkracht zoals paardenbloemen.

Dinsdag de eerste in bloei nadat ik er vorige week zag staan in de knop. Kleine Molenstraat, StMG (al zeggen velen dat het daar Den Dungen is).

Eerdere meldingen in vorige jaren waren 5 april 2015, 14 april 2013, 27 maart 2012, 12 maart 2011, 3 april 2010, 28 maart 2009, 29 februari 2008 en 26 maart 2007. In 2006 zag ik ze pas rond 9 april maar achteraf hoorde ik toen dat ze er dat jaar al een tijdje stonden.

Deze zag ik aan het Moerschot bij de Woudseweg in Den Dungen. OK – het was nog 100 meter op gebied van de voormalige gemeente Sint-Michielsgestel, Den Dungen was andere kant Woudseweg…

Gepost door: gijssterks | 23 februari 2021

Eerste paardenbloem 2021

Bijzonder vroeg dit jaar, record vroeg! Dinsdag 23 februari 2021 de eerste paardenbloemen van het jaar, deze vond ik op de dijk bij de Halse Beemden bij de Essche Stroom. Er stonden er verschillende, niet alleen op beschutte plaatsen dus geen incident.

Eerdere jaren: 3 april 2018 Sterrenbos en Dooibroek, 13 maart 2016 op Sterrenbos (en meer), 4 april 2015, Dommel bij Hooibrug / de Hogert, 5 maart 2014 Zandstraat Den Dungen, 13 april 2013 in het Bossche Broek, 26 maart 2012, diverse plaatsen, 15 maart 2011 aan de Halderse Akkers, 25 maart 2010 in het Bossche Broek, 3 april 2009 in Gemonde, net als 18 maart 2008, toen op een andere plek ook in Gemonde en op 30 maart 2007.

Gepost door: gijssterks | 12 januari 2021

Nul op de meter…

In september 2020 kregen we een nieuwe slimme gasmeter, toen werd de gasleiding in de straat gelegd. We hadden al een slimme stroommeter, toen die geplaatst was paste de gasmeter niet. Geen plaats in de meterkast. De monteur van het bedrijf, dus niet Enexis, dat nieuwe gasleidingen legde in de straat lukte het wel.

Jaren geleden bij aanschaf zonnepanelen hadden ze het geprobeerd, een slimme gasmeter plaatsen. Eerst kwam er iemand die concludeerde dat er geen plaats was voor de slimme meter die iets breder was dan de oude. ‘Er komt iemand anders’. De ander: ‘O, er is niet genoeg ruimte’. Toen er een monteur in de buurt was, een paar jaar later, zei die: ‘Dat moet wel kunnen. Ik stuur een mannetje dat handig is met meters plaatsen’. Niets meer van gehoord.

Vanaf oktober 2020 zouden we met de app verbruik kunnen zien. We zagen wel stroom maar gas bleef nul.

In november gebeld met Essent. Na veel moeite, lange wachttijden aan de telefoon, kregen we iemand die zei dat er een storing was. ‘Al 2 maanden?’ ‘Ja, bij Enexis duurt zoiets lang. Maar volgende maand zal het wel goed zijn’. Aan de meter of aan het doorgeven van de standen kon het verder niet liggen, wist ze.

Januari 2021. Nog 0 gas. Op meter gekeken. Daar staat 0000,0005, dus hij meet niet. Gebeld op 8 januari. Wachttijden … bij Enexis kun je terug laten bellen. Eerste gelegenheid 12 januari.

Enexis alles uitgelegd. De gasmeter van Enexis meet niet. ‘Dat moet via de stroomleverancier, Essent dus. Die kunnen ons aansturen als dat nodig is’. Dan kom ik weer in de wachtrij!’ ‘Ik kan u wel doorverbinden’.

Ze komen kijken. Van Essent. Die zien dan dat de meter niet meet en waarschuwen Enexis. Denk ik.

Essent komt …. 3 februari…

Kun je iets simpels moeilijk maken? Ja dus.

Voorlopig hebben we nul op de meter…

Gepost door: gijssterks | 7 november 2020

Enexis

Ik zag op FB een bericht over Liander, iets wat ze slecht deden. ‘Gelukkig hebben we we hier Enexis ‘ reageerde iemand.

Ik gaf onze ervaringen.

Enexis? Precies hetzelfde. Ze kwamen een slimme gasmeter plaatsen, te lang geleden. ‘Hij past er niet in’ zei de monteur, ‘ik schrijf een opdracht en een collega komt langs om het te doen’.
‘Hij past er niet in’ zei die, ‘ik zal het doorgeven’.
Een jaar geleden was er een Enexisman in de straat. Uitgelegd. Hij keek. ‘Ik kom over een paar dagen langs’. Nooit meer gezien.
In September werd de gasleiding in de straat vervangen. Een monteur van Timmermans Infra kwam de gasmeter vervangen. ‘Lastig ‘ zei hij, ‘dat kost meer dan een kwartiertje waarin ik het normaal doe’. Binnen een uur zat ie erin. ‘Het was even frotten’ zei hij…

Dan de stroommeter.
Die moest vervangen worden, oude versie kon niet communiceren met de gasmeter. Monteur zou een paar dagen later komen, 14/9.

Omdat er een gaslek bleek te zitten in de huisleiding naar de keuken besloten we elektrisch te gaan koken en moest er krachtstroom komen, met nieuwe meter. Dat kon 30/9.

Een half uur bellen met Enexis kon niet voorkomen dat de oude meter kon blijven hangen. De telefoniste: ‘Ik denk dat het eenvoudiger is de monteur gewoon te laten komen.

De monteur op 14/9: ‘Ik vervang hem want die opdracht heb ik. Het is niet efficiënt maar zo willen ze het’.

Dus 14/9 nieuwe meter die op 30/9 vervangen werd en vernietigd. ‘De bazen? Die interesseert het niet dat zoiets gebeurt’ zei de monteur…


Enexis? Een prachtig en efficiënt bedrijf? Laat me niet lachen…

Gepost door: gijssterks | 1 juli 2020

Pak ik de weblog weer op?

Sinds jaren hou ik deze blog niet meer bij. Niet echt. Een paar berichtjes, meer niet. Ondertussen zie ik dat hij nog veel gelezen wordt. Meer dan tien bezoeken per dag, meer dan twintig views per dag. Zou ik het weer oppikken?

De blog is begonnen om mijn hartstilstand en wat er daarna gebeurde van me af te schrijven. Gaandeweg werd het leven weer meer normaal, de verhalen die op de blog kwamen, werden gewone dingen van alledag. Meestal.

Intussen is er in mijn leven weer iets ingrijpends gebeurd: op Tweede Kerstdag 2017 kreeg ik een herseninfarct. Uitval rechts, aangetaste mondspieren, fijne motoriek weg, moeite met lopen, ik moest weer leren staan en lopen. Ik revalideerde zes weken intern en tot september 2018 extern in de Tolbrug, het revalidatiecentrum van het JBZ in Den Bosch. Daarna kwam het moeilijke deel: het accepteren dat meer dan een jaar duurde en soms nog moeilijk is (maar meestal niet).

Nu alles weer ‘normaal’ is en de blog nog steeds zoveel bekeken wordt – zou ik doorgaan?

Gepost door: gijssterks | 18 januari 2020

Eerste sneeuwklokje 2020

Het was dit jaar tot nu toe vrij warm, hoge gemiddelden, maar ook nat. Weinig zon.

Het eerste sneeuwklokje zag ik dit jaar op 15 januari. Zoals gewoonlijk Net als de eerste winterakoniet.

Als ik de statistieken bekijk was het dit jaar ongeveer gemiddeld als het niet vriest! Waar het op neer komt: Geen winter in december en met de kerst = Sneeuwklokjes begin januari, anders na de vorst periode of als de vorst begint af te nemen en de zon sterker wordt.


Voor de statistieken, mijn eerste sneeuwklokje volgens deze weblog:

Krokussen heb ik nog niet gezien in onze tuin. Wel op een veldje in de buurt.

Sorry, maar in 2018 en 2019 had in het niet genoteerd. Herseninfarct, Kerst 2017 revalidatie en nasleep.

Gepost door: gijssterks | 23 september 2019

Expositie Tolbrug

Vrijdag 20 september, afgelopen vrijdag, hebben we een expositie ingericht in De Tolbrug bij het JBZ. Met dank aan onze Jan, zonder zijn hulp was het me niet gelukt.

Vanaf nu tot medio januari 2020 zijn daar 22 van mijn werken te zien, 10 tekeningen en 12 schilderijen. Ingang Tolbrug is rechts van ingang JBZ.  Mijn werken hangen op de begane grond, voorbij de wachtkamer. Openingstijden ma-vr van 8-17 uur.

De eerste reacties waren positief.
Het was ook hartverwarmend te zien dat mensen me nog kenden. ‘Dag Gijs, hoe is het ermee?’ Ik ben er toch al een jaar weg.


Al mijn werken zijn te zien op http://www.gijssterks.exto.nl

 

Gepost door: gijssterks | 23 september 2019

Hoe is het nu met Gijs -het is alweer zo lang geleden…

Meer dan een jaar geleden schreef ik over mijn herseninfarct. Dat ik aan het revalideren was, dat er blijvende schade is. De rechterkant is aangedaan, zo heet het.

Na dat bericht heb ik nog logopedie gehad tot september. Sindsdien heb ik indicatie “Chronisch Fysiotherapie”, wat inhoudt dat ik wekelijks naar de oefentherapie mag op kosten van CZ. Het feit dat ik dat kreeg zegt iets over de toestand. Verbetering is er nauwelijks, hiermee wordt voorkomen dat het slechter wordt.

Ik ben dit jaar weer begonnen met Logopedie. Het helpt me vooruit, niet alleen met spreken, vooral ook met accepteren en me aan te passen. Zoals accepteren dat ik niet kan ‘inbreken’, maar moet wachten op mij beurt. Langzamer moet praten, letten op articuleren. Accepteren dat ik vaak, tot meermalen per week, spierpijn heb in mijn tong en mond.

Accepteren, de fase die in feite pas echt begint na het revalideren, is moeilijk, moeilijker nog dan het revalideren. Bij het revalideren gaat het steeds beter, ga je vooruit. Daarna, als de revalidatie eindigt omdat er nauwelijks nog vooruitgang is, moet je accepteren dat dit het is, dat het niet veel beter zal worden. Dat is moeilijk.

Nu ben ik onderhand zover dat ik het positieve kan zien. Dat ik kan waarderen wat ik wel heb.

  • Mijn hersenen hebben niets geleden. Denkvermogen, geheugen, drukte en veel impulsen is geen probleem.
  • Ik heb weliswaar Dysartrie (tongspier is aangedaan) maar geen Afasie (problemen met woordvinding). Mijn redding is ook dat ik nu eenmaal graag praat, dat is niet veranderd… Als ik plotseling moet spreken, als ik iemand tegenkom bijvoorbeeld, dan zeg ik dat ik nog moet warmdraaien.
  • Ik ga het niet uit de weg. Ontwijk geen mensen.
  • Ik doe wat ik kan, fysiek. Wandel vaak, ook al ligt mijn grens op 5 km, op een goede dag 10, dat is al een jaar zo. Net als het altijd alert zijn bij het lopen.
  • Ik pas me, waar nodig en mogelijk, aan. En baal als het niet gaat. Zoals met even iets opschrijven. Schrijven gaat wel, alleen kan niemand het nog ooit lezen. Gelukkig is er de smartphone om notities te maken, of een foto.
  • Tekenen lukte me al weer vrij snel. Gelukkig, achteraf, heeft fijn tekenen me nooit gelegen. Ik had me gespecialiseerd in soft pastel krijt, en wrijftechnieken. Het gaat pas een probleem worden als de vinger/pols coördinatie nodig is, zoals met schrijven, dan gaat het mis.
  • Schilderen achter de ezel ging niet meer. Na een half uur proberen liep ik jankend weg. Niet mijn hand deed moeilijk, mijn voeten, ik struikelde over mijn eigen benen als ik niet naar ze keek. Opgelost door te werken aan een groot werkblad met een zadelkruk en een daglichtlamp erboven.

Zo is het leven.
Als het niet gaat zoals het moet dan moet het maar gaan zoals het we gaat.
Soms moet je accepteren dat het niet meer gaat.
Dat blijft moeilijk…

Gepost door: gijssterks | 1 augustus 2018

Hoe gaat het met Gijs? Lang niets gehoord…

Tweede Kerstdag 2017 verliep niet zoals ik zou willen.

’s Middags kreeg ik een herseninfarct. Thuis.

Ik werd met spoed per ambulance naar het ziekenhuis gebracht, ging door de CT scan en kreeg trombolyse waar het bloedpropje in de hersenen werd opgelost.

Mijn toestand op 27 december was dat ik rechts verlammingsverschijnselen had. Ik kon mijn rechterhand optillen – 10 cm. Ik kon lopen – mits ondersteund door twee verpleegkundigen. Ik kon niet praten, Slikken was problematisch.

Ik lag in het Jeroen Bosch Ziekenhuis (JBZ) tot 3 januari en vervolgens tot 7 februari intern in de Tolbrug, het revalidatiecentrum van het JBZ, waar ik nu (1 augustus 2018) nog in behandeling ben.
De ergotherapie werd gestopt in mei, alles wat ze konden doen was bereikt. Fysiotherapie is eind juni overgegaan naar lokale fysiotherapie praktijk. Logopedie is bezig aan de laatste periode.

Hoe het nu is hebben we verwoord in de mail die we 10 juli verstuurd hebben aan familie, vrienden en bekenden:

Beste mensen,
 
Wij sturen deze update om te laten weten hoe het nu gaat in Huize Sterks.
Over het algemeen gaat het goed met Gijs, hij fietst ,loopt, praat goed verstaanbaar, is weer wat dingen aan het op pakken.
 
Maar… dit ook de fase waarin we er achter zijn gekomen dat er toch blijvende “schade” is. Ondanks een half jaar hard werken tijdens de revalidatie.
Hand en been werken niet altijd mee, er zijn een aantal dingen waarbij je hier tegen aan loopt. En waarbij je hulp moet vragen. Wat je eigenlijk niet wilt.
Voor Gijs is dit een moeilijke fase “het accepteren van dingen die niet meer kunnen” en ik als partner zie die strijd met veel verdriet aan.
 
Zomaar een schroefje indraaien, eten koken kost veel tijd en energie van de hand, er kan zomaar een kop koffie omgaan omdat de hand niet doet wat Gijs verwacht. Dit is heel erg vervelend  vooral als het dan ook nog in gezelschap gebeurt dit is erg frustrerend. Gijs voelt zich dan zo machteloos.
 
Gijs gaat nog twee keer in de week naar de fysio voor allerlei oefeningen voor de hand en been, dat is blijvend.
Ook gaat hij nog twee keer in de week naar de Tolbrug voor logopedie.
De logopediste stelt voor om na volgende week nog een periode van 4/6 weken logo te volgen. Volgende week hebben we weer een gesprek met de revalidatie arts en dan horen we dit.
 
Wij zijn niet zielig maar hopen dat jullie onze veranderde situatie een beetje begrijpen.
We gaan zeker geen familie/ leuke dingen aangelegenheden mijden.
  
Met deze mail is iedereen weer op de hoogte.
 
Groetjes,
Ria, ook namens Gijs

 

Older Posts »

Categorieën