Gepost door: gijssterks | 27 december 2022

Wilgen knotten – doen wij het verkeerd?

Naar aanleiding van een artikel dat ik toegestuurd kreeg over het (verkeerd) knotten van wilgen heb ik onderzoek gedaan.

Het artikel was van Jan Gerbens, plantenziektekundige, vaargids Vogeleiland en fan van knotwilgen, in het Puur Natuur. Puur Natuur is ‘het natuurmagazine van Nederland’ van Natuurmonumenten. Essentie van zijn artikel is dat hij dat alle takken afsnoeien verkeerd is. ‘Als de kale geknotte wilg langere tijd onder water staat dan vormt hij alcohol en vergiftigt zichzelf als hij geen levend materiaal (takken) heeft waar hij zijn alcohol kan afvoeren.’ Als onderbouwing noemt hij oude schilderijen met afbeeldingen van knotwilgen met een paar takken.

Ik durf te stellen dat de bewering op zijn minst overmoedig is.

⁃ De enige schilderijen waar zulke knotwilgen staan die ik gevonden heb zijn zonsondergangen achter knotwilgen, bv van Van Gogh. Ik schilder zelf ook, natuurlijk schilder je dan geen ‘volle’ knotwilgen want dan zie je weinig zonsondergang. Vrijheid van de schilder.

⁃ De meeste knotwilgen staan langs sloten en staan zelden of nooit langere tijd onder water en kennen dit probleem sowieso niet.

⁃ Oude afbeeldingen van grienden, erg natte gronden, laten zien dat het de wilgen voor griendhout helemaal geknot werden, soms pas als er ijs lag zodat men er bij kon.

⁃ Mijn eigen waarneming die stamt vanaf ca 1956 zegt ook dat alles eraf ging.

⁃ Een geraadpleegde deskundige op gebied van beheer van oude landgoederen kende dit gebruik niet. Hij stelde dat een gezonde wilg veel kan hebben, ‘maar hij moet niet voor een paar weken kopje-onder gaan’, daarom zie je op uiterwaarden geen knotwilgen.

⁃ Knotten met een beitel lijkt prehistorisch, de zaag is een lang bekend gereedschap. De zaag is een oud gereedschap, zelfs lang voor de tijd dat er schilderijen van knotwilgen gemaakt werden. Wij knotten wilgen met een scherpe zaag op een duimbreedte om een goede wond te krijgen en nieuwe takken te maar niet al te veel.

⁃ Als je met een beitel / hamer gaat knotten dan gaan takken splijten etc, ideaal voor schimmels en dus ziektes, zoals de schrijver zou moeten weten.

Conclusie: een mooi verhaal, primair ziet het er geloofwaardig uit, maar mijns inzien onzin en gevaarlijk omdat mensen op een verkeerd been gezet worden.

De goede manier is zoals wij doen: alle takken eraf. Alleen zorgen dat vogels een veilige plaats hebben, daarom niet altijd de hele rij knotten maar bv zeven wel / zeven niet als er geen andere vluchtplaats in de buurt is. Vroeger deden ze dat ook om een andere reden: ‘dan hebben we volgend jaar ook takken’, die werden gebruikt als ‘geriefhout’.

Gijs Sterks, ervaringsdeskundige en natuurliefhebber, auteur van het boek ‘Mijn jeugd op den Horzik, 1959’ waarin hij de wereld van voor en na de ruilverkaveling rond het Bossche Broek (1961-1963) beschrijft, de omgeving waar hij opgroeide. Nu al 10 jaar Coördinator NatuurWerkgroep, een groep natuur vrijwilligers die o.a. wilgen knotten.

Advertentie
Gepost door: gijssterks | 8 juni 2022

Boek ‘Mijn jeugd op den Horzik’

Met vreugde en trots kan ik u mededelen dat van het verhaal van mijn jeugd als boek verschenen is. Ik ben de afgelopen jaren bezig geweest met het op papier zetten van mijn herinneringen uit mijn jeugd. Een aantal mensen heeft het online gelezen en aanwijzingen gegeven voor aanpassingen en correcties, ook taalkundig en op leesbaarheid. Daardoor was het nu min of meer compleet en is een (volgens anderen) ‘een zeer leesbaar en interessant geheel ontstaan’. Het heeft als titel ‘Mijn jeugd op den Horzik’ met als subtitel ‘Voor mijn kleinkinderen. Herinneringen aan een wereld die ooit was’. Dit is meteen de aanduiding van het doel van het verhaal. Onlangs kwam ik in contact met een vormgever, TalGV.nl, die mij de mogelijkheid aandroeg om het verhaal als boek te laten drukken voor een redelijk bedrag. De eerste oplage bedraagt dan ook maar 30 stuks met de mogelijkheid om meer te laten drukken per 10 stuks. Het boek heeft formaat A4 hardcover, 182 pagina’s goede kwaliteit papier, met illustraties in kleur en met een lees lint.
Hoewel het doel voor mezelf was, heb ik gemerkt dat sommige derden ook belangstelling hebben. Mensen die geïnteresseerd zijn in die tijd, het leven van toen, in de veranderingen in het landschap. Of zelf soortgelijke herinneringen aan die tijd hebben. De achterflap zegt iets over de inhoud.
Het boek ligt (nog?) niet in de boekhandel maar wie belangstelling heeft kan contact opnemen met mij, email gijs.sterks@kpnmail.nl onder vermelding van adres, telnr en betaalwijze bv Tikkie). Het boek kost €30.

———————-
Tekst achterflap:
Gijs Sterks (28 juli 1950) is geboren en opgegroeid op de Horzik, aan de rand van het Bossche Broek bij de Dungense Keerdijk. 1 km van het dorp Den Dungen, 1,5 km van het dorp Sint-Michielsgestel en 6 km van de stad Den Bosch.
Het gebied van voor 1961 bestond uit kleine percelen, vaak omzoomd door hakhout. De boeren probeerden er op traditionele wijze op hun gemengde bedrijven de kost te verdienen . In 1961-1963 veranderde het gebied waar hij in opgroeide totaal door de Ruilverkaveling Het Bossche Broek.
In het boek schrijft Gijs over zijn jeugd, over wat hem en andere jeugd toen bezig hield, en over het leven van die tijd. Over de noodwoning waarin hij geboren is en over de wederopbouw tuinderwoning waarin hij opgroeide. Over het traditioneel kleinschalig gemengd boerenbedrijfje dat zijn vader er had. Over de historie van het landschap en over de Ruilverkaveling die het gebied egaliseerde en omvormde tot het landschap zoals dat nu is met grote percelen.
Een boek vol herinneringen aan een wereld die niet meer is.
Gijs Sterks, juni 2022

Gepost door: gijssterks | 18 september 2021

Icd Ja of Nee – Vervangen of Explanteren?

Onlangs op de jaarlijkse controle in UMC Utrecht. Gelukkig weer op locatie, vorig jaar was het vanwege Corona alleen telefonisch. Soms Isherwood uitlezen-op-afstand niet genoeg. Mijn cardioloog doet dat zelf, anderen laten dat de technicus doen voor de afspraak met de cardioloog.

Zoals altijd sinds de ablatie alles ok. Levensduur nog drieënhalf jaar.

Voor we naar de cardioloog gingen had ik tegen mijn lief gezegd dat ik het zou vragen: als de batterij leeg is, vervangen of verwijderen. Ik verwachtte dat hij zoiets zou zegen als ‘Ja, eventueel maar…’

De cardioloog was duidelijk. “U hebt hem niet nodig, we hebben nu 11 jaar niets meer gezien dus hebt u hem echt niet meer nodig. De indicatie is er, u moet beslissen en als u wilt krijg je een nieuwe maar ik vind dat het niet meer hoeft!”

Al na de ablatie van april 2010 had ik gevraagd of ik net zoveel kans op een hartstilstand had als een ander. Zijn antwoord toen was “Nee, die anderen zijn niet onderzocht. U wel”.

Het is voor mij en mijn lief duidelijk, hij gaat er uit als de batterij leeg is. De procedure is dat er tevoren, b.v. volgend jaar al, een hart echo gemaakt wordt.

Gepost door: gijssterks | 25 maart 2021

Eerste bosanemoon

Jarenlang hield ik het bij, de eerste bosanemoon. De laatste jaren niet meer. Erg wispelturig, die bosanemonen, het ene jaar heel vroeg, het andere heel laat. Vooral afhankelijk van de zonnewarmte, niet zozeer temperatuur en zonkracht zoals paardenbloemen.

Dinsdag de eerste in bloei nadat ik er vorige week zag staan in de knop. Kleine Molenstraat, StMG (al zeggen velen dat het daar Den Dungen is).

Eerdere meldingen in vorige jaren waren 5 april 2015, 14 april 2013, 27 maart 2012, 12 maart 2011, 3 april 2010, 28 maart 2009, 29 februari 2008 en 26 maart 2007. In 2006 zag ik ze pas rond 9 april maar achteraf hoorde ik toen dat ze er dat jaar al een tijdje stonden.

Deze zag ik aan het Moerschot bij de Woudseweg in Den Dungen. OK – het was nog 100 meter op gebied van de voormalige gemeente Sint-Michielsgestel, Den Dungen was andere kant Woudseweg…

Gepost door: gijssterks | 23 februari 2021

Eerste paardenbloem 2021

Bijzonder vroeg dit jaar, record vroeg! Dinsdag 23 februari 2021 de eerste paardenbloemen van het jaar, deze vond ik op de dijk bij de Halse Beemden bij de Essche Stroom. Er stonden er verschillende, niet alleen op beschutte plaatsen dus geen incident.

Eerdere jaren: 3 april 2018 Sterrenbos en Dooibroek, 13 maart 2016 op Sterrenbos (en meer), 4 april 2015, Dommel bij Hooibrug / de Hogert, 5 maart 2014 Zandstraat Den Dungen, 13 april 2013 in het Bossche Broek, 26 maart 2012, diverse plaatsen, 15 maart 2011 aan de Halderse Akkers, 25 maart 2010 in het Bossche Broek, 3 april 2009 in Gemonde, net als 18 maart 2008, toen op een andere plek ook in Gemonde en op 30 maart 2007.

Gepost door: gijssterks | 12 januari 2021

Nul op de meter…

In september 2020 kregen we een nieuwe slimme gasmeter, toen werd de gasleiding in de straat gelegd. We hadden al een slimme stroommeter, toen die geplaatst was paste de gasmeter niet. Geen plaats in de meterkast. De monteur van het bedrijf, dus niet Enexis, dat nieuwe gasleidingen legde in de straat lukte het wel.

Jaren geleden bij aanschaf zonnepanelen hadden ze het geprobeerd, een slimme gasmeter plaatsen. Eerst kwam er iemand die concludeerde dat er geen plaats was voor de slimme meter die iets breder was dan de oude. ‘Er komt iemand anders’. De ander: ‘O, er is niet genoeg ruimte’. Toen er een monteur in de buurt was, een paar jaar later, zei die: ‘Dat moet wel kunnen. Ik stuur een mannetje dat handig is met meters plaatsen’. Niets meer van gehoord.

Vanaf oktober 2020 zouden we met de app verbruik kunnen zien. We zagen wel stroom maar gas bleef nul.

In november gebeld met Essent. Na veel moeite, lange wachttijden aan de telefoon, kregen we iemand die zei dat er een storing was. ‘Al 2 maanden?’ ‘Ja, bij Enexis duurt zoiets lang. Maar volgende maand zal het wel goed zijn’. Aan de meter of aan het doorgeven van de standen kon het verder niet liggen, wist ze.

Januari 2021. Nog 0 gas. Op meter gekeken. Daar staat 0000,0005, dus hij meet niet. Gebeld op 8 januari. Wachttijden … bij Enexis kun je terug laten bellen. Eerste gelegenheid 12 januari.

Enexis alles uitgelegd. De gasmeter van Enexis meet niet. ‘Dat moet via de stroomleverancier, Essent dus. Die kunnen ons aansturen als dat nodig is’. Dan kom ik weer in de wachtrij!’ ‘Ik kan u wel doorverbinden’.

Ze komen kijken. Van Essent. Die zien dan dat de meter niet meet en waarschuwen Enexis. Denk ik.

Essent komt …. 3 februari…

Kun je iets simpels moeilijk maken? Ja dus.

Voorlopig hebben we nul op de meter…

Gepost door: gijssterks | 7 november 2020

Enexis

Ik zag op FB een bericht over Liander, iets wat ze slecht deden. ‘Gelukkig hebben we we hier Enexis ‘ reageerde iemand.

Ik gaf onze ervaringen.

Enexis? Precies hetzelfde. Ze kwamen een slimme gasmeter plaatsen, te lang geleden. ‘Hij past er niet in’ zei de monteur, ‘ik schrijf een opdracht en een collega komt langs om het te doen’.
‘Hij past er niet in’ zei die, ‘ik zal het doorgeven’.
Een jaar geleden was er een Enexisman in de straat. Uitgelegd. Hij keek. ‘Ik kom over een paar dagen langs’. Nooit meer gezien.
In September werd de gasleiding in de straat vervangen. Een monteur van Timmermans Infra kwam de gasmeter vervangen. ‘Lastig ‘ zei hij, ‘dat kost meer dan een kwartiertje waarin ik het normaal doe’. Binnen een uur zat ie erin. ‘Het was even frotten’ zei hij…

Dan de stroommeter.
Die moest vervangen worden, oude versie kon niet communiceren met de gasmeter. Monteur zou een paar dagen later komen, 14/9.

Omdat er een gaslek bleek te zitten in de huisleiding naar de keuken besloten we elektrisch te gaan koken en moest er krachtstroom komen, met nieuwe meter. Dat kon 30/9.

Een half uur bellen met Enexis kon niet voorkomen dat de oude meter kon blijven hangen. De telefoniste: ‘Ik denk dat het eenvoudiger is de monteur gewoon te laten komen.

De monteur op 14/9: ‘Ik vervang hem want die opdracht heb ik. Het is niet efficiënt maar zo willen ze het’.

Dus 14/9 nieuwe meter die op 30/9 vervangen werd en vernietigd. ‘De bazen? Die interesseert het niet dat zoiets gebeurt’ zei de monteur…


Enexis? Een prachtig en efficiënt bedrijf? Laat me niet lachen…

Gepost door: gijssterks | 1 juli 2020

Pak ik de weblog weer op?

Sinds jaren hou ik deze blog niet meer bij. Niet echt. Een paar berichtjes, meer niet. Ondertussen zie ik dat hij nog veel gelezen wordt. Meer dan tien bezoeken per dag, meer dan twintig views per dag. Zou ik het weer oppikken?

De blog is begonnen om mijn hartstilstand en wat er daarna gebeurde van me af te schrijven. Gaandeweg werd het leven weer meer normaal, de verhalen die op de blog kwamen, werden gewone dingen van alledag. Meestal.

Intussen is er in mijn leven weer iets ingrijpends gebeurd: op Tweede Kerstdag 2017 kreeg ik een herseninfarct. Uitval rechts, aangetaste mondspieren, fijne motoriek weg, moeite met lopen, ik moest weer leren staan en lopen. Ik revalideerde zes weken intern en tot september 2018 extern in de Tolbrug, het revalidatiecentrum van het JBZ in Den Bosch. Daarna kwam het moeilijke deel: het accepteren dat meer dan een jaar duurde en soms nog moeilijk is (maar meestal niet).

Nu alles weer ‘normaal’ is en de blog nog steeds zoveel bekeken wordt – zou ik doorgaan?

Gepost door: gijssterks | 18 januari 2020

Eerste sneeuwklokje 2020

Het was dit jaar tot nu toe vrij warm, hoge gemiddelden, maar ook nat. Weinig zon.

Het eerste sneeuwklokje zag ik dit jaar op 15 januari. Zoals gewoonlijk Net als de eerste winterakoniet.

Als ik de statistieken bekijk was het dit jaar ongeveer gemiddeld als het niet vriest! Waar het op neer komt: Geen winter in december en met de kerst = Sneeuwklokjes begin januari, anders na de vorst periode of als de vorst begint af te nemen en de zon sterker wordt.


Voor de statistieken, mijn eerste sneeuwklokje volgens deze weblog:

Krokussen heb ik nog niet gezien in onze tuin. Wel op een veldje in de buurt.

Sorry, maar in 2018 en 2019 had in het niet genoteerd. Herseninfarct, Kerst 2017 revalidatie en nasleep.

Gepost door: gijssterks | 23 september 2019

Expositie Tolbrug

Vrijdag 20 september, afgelopen vrijdag, hebben we een expositie ingericht in De Tolbrug bij het JBZ. Met dank aan onze Jan, zonder zijn hulp was het me niet gelukt.

Vanaf nu tot medio januari 2020 zijn daar 22 van mijn werken te zien, 10 tekeningen en 12 schilderijen. Ingang Tolbrug is rechts van ingang JBZ.  Mijn werken hangen op de begane grond, voorbij de wachtkamer. Openingstijden ma-vr van 8-17 uur.

De eerste reacties waren positief.
Het was ook hartverwarmend te zien dat mensen me nog kenden. ‘Dag Gijs, hoe is het ermee?’ Ik ben er toch al een jaar weg.


Al mijn werken zijn te zien op http://www.gijssterks.exto.nl

 

Older Posts »

Categorieën