25 september 2026

Een mooie dag. In meerdere opzichten.

Het was mooi weer, zonnig, warm voor de tijd van het jaar.

Het mooiste was vanmiddag.

Ik ging naar de AH. Geen straf voor mij, ik doe met plezier boodschappen.

Als ik zo tel had ik al iets van drie bekenden gezien voor ik bij de AH was. 

Ik zette mijn driewieler naast de ingang toen Wim naar buiten kwam. “Jij maakt ook steeds grotere rondes!” We volgen elkaar op Strava. Zondag gaan we naar zijn verjaardag, hij bleek vandaag al jarig te zijn, ik dacht zondag.

In de AH meer bekenden, goedendag, je hoeft ze niet allemaal aan te spreken met: “Hoe is het ermee”.

Er stond een rijtje bij de kassa. Toen Ina (ik ken haar van gezicht, mijn lief kent haar beter), aan de beurt was zei ze: “Ga jij maar eerst, ik zie dat je niet gemakkelijk lang staat”. Dat klopte, ik overwoog al een extra rondje door de winkel te gaan, stilstaan valt me zwaar. “Ik vind het toch knap wat je allemaal doet”. “Dank je,” zei ik, “ik deed al vaak boodschappen maar mijn lief heeft pas een nieuwe knie, nu moet ik”. De man achter mij met één ding in zijn hand durfde niet voor te gaan toen ik dat aanbood.

Buitengekomen stonden twee bekenden te praten. “Ik zal het wagentje zo meteen meenemen” zei een van hen. “Dat is aardig” zei ik. Ik heb wel eens meegemaakt dat iemand zei dat hij geen wagentje nodig had en dat ik zag dat hij toch een wagentje pakte. ‘Vriendelijkheid kost geen geld’, denk ik dan, een uitspraak van lang geleden die me altijd bijgebleven is.

Toen ik mijn driewieler van het slot af deed kwam er een vrouw aangelopen. “Was u net bij de kassa?” vroeg ze, “ik denk dat u een cervelaatworst achtergelaten hebt!” Dat klopte. Ze gaf hem. “Wat aardig “ zei ik.

Bij het gemeentehuis lag een kabelgoot over de weg, het wordt kermis en de weekmarkt was daarheen verplaatst en er staat een tent. Omdat ik niet genoeg vaart had met mijn driewieler, ik wilde zuinig zijn op mijn mand vol boodschappen achter op mijn driewieler, bleef ik steken. Terwijl ik mijn turbo-knop gebruikte kwam er al een vader die daar liep met twee kleuters aanlopen. “Zal ik een duwtje geven?” “Nee, het gaat wel, maar toch bedankt!”

Zo zijn er vaak dingen die het leven aangenaam maken. Ook als je 76 bent, feitelijk gehandicapte door herseninfarct en meer en de gevolgen daarvan. 

Je moet er wat van maken. 

Naar buiten.

Mensen ontmoeten.

Op 6 maart 2026 verscheen mijn boek “Help, ik ben patiënt” en is inmiddels te bestellen bij alle boekwinkels al dan niet online en ook bij Bol.com.

Snelst online bestellen, levertijd +/- 5 werkdagen, doe je in de webwinkel van Boekscout.nl via deze link:
https://www.boekscout.nl/shop2/boek/9789465285719
Daar vind je ook alle informatie over het boek.
—————
Het boek is ook bij mij te koop, ik heb al enkele boeken. Neem dan contact met me op via WhatsApp of mail naar boek.gijs@gmail.com
Betalen via Tikkie, ophalen bij mij. Eventueel bezorgen. Als het te ver uit de buurt is, kan ik het voor je bestellen in plaats van bovenstaande link.

“Lady in red”

Pastelkrijt, A3 formaat

Het positieve: ik zit nu weer redelijk lekker in mijn vel. 

Op 11 juli heb ik de Hartrevalidatie in het JBZ afgesloten door de 10 km naar huis te lopen. Dit na door de ingreep van de ICD ontsnapt te zijn van een ernstige, mogelijk fatale, ritmestoornis op 7 december 2023 een open hartoperatie te hebben gehad op 18 december 2023 waarna er veel misging en waardoor ik van het UMC via revalidatiecentrum pas na 8 februari 2024 thuis kwam. Vervolgens had ik thuis verder gerevalideerd en vanaf eind april hartrevalidatie gehad in het JBZ.

Voorheen revalideerde ik met het idee het oude niveau te bereiken. Gaandeweg kwam ik erachter dat dit niet haalbaar was. Problemen met vallen en problemen met stabiliteit.

Het boek Leven na een herseninfarct over het herseninfarct van Kerst 2017 en de daarop volgende revalidatie is 22 november uitgekomen. Tussen insturen manuscript en de verschillende correctierondes, en gereed zaten zes maanden dus ben ik daar aardig mee bezig geweest. Mede daardoor heb ik weinig kunnen schilderen (hoewel, ik tel er twaalf van 2024) wegens tijdsgebrek en omdat ik zuinig moet zijn op armgebruik.

Intussen is de ICD die ingreep op 7 december 2023 vervangen, de oude ligt sinds 28 oktober hier in de kast ligt piept nog steeds vier keer per dag, 19:41, et cetera. De vervanging ging probleemloos, derde ICD. CZ heeft de rekening gekregen, €17.700 waarmee mijn ziektekosten dit jaar op ca €48.000 komen, vorig jaar was dat inclusief de open hartoperatie €49.000.

Voor de rest:

Het mindere is dat ik stabiliteit problemen heb. Ben vier keer gevallen, ik krijg nu individuele valtraining, voor groepstraining was ik te slecht. Fietsen was door stabiliteit problemen niet meer verantwoord. Mijn e-bike heb ik goed kunnen verkopen, ik rij nu met een driewieler (kostte me veel moeite, mentaal). Van 9 september tot 13 november 2024 een gehuurde, nu een met toeters en bellen (armleuningen, voeten greep, richtingaanwijzers) via de WMO.

Ik ben gestopt als coördinator van de knotploeg van Natuurgroep, de wei is voor mij onbegaanbaar. Op zich niet erg, ik had aangekondigd dat ik volgend jaar zou stoppen als ik 75 word, een jaar eerder dan bedoeld. Ook met gidsen, onder andere met de Seniorenwandeling, ben ik nu gestopt omdat ik me niet meer kan begeven op de mooie paadjes langs vennen dwars door het bos. 

Het is goed zo, ik heb gegidst sinds 2011 en was coördinator sinds 2012. 

Het is goed zo. Het geeft rust. Tijd om te beginnen met de rest van mijn leven.

Er is niet alleen een ‘Leven na de hartstilstand’, het gaat verder met een herseninfarct met kerst 2017. Ook daarover heb ik een boek geschreven.

Mijn boek is te bestellen bij Boekscout.nl, een print-on-demand uitgeverij, geen voorraad boeken, er wordt alleen gedrukt wat besteld wordt.

Link naar het boek:

https://www.boekscout.nl/shop2/boek/9789465092218

Voor het uitgeven van mijn nieuwe boek “Leven na een herseninfarct – Revalidatie en blijvende beperkingen na een CVA” heb ik veertig email adressen nodig van geïnteresseerden (dat is iets anders dan kopers).

Meer info op gijssterks.auteursblog.nl of stuur een bericht naar boek.gijs@gmail.com met tekst ‘toestemming voor eenmalig gebruik van dit email adres voor mail boek Gijs’.

*** Dit bericht Delen mag en wordt zelfs op prijs gesteld ***

(Vervolg op vorig bericht, Er is het een en ander gebeurd, tijd om de weblog bij te werken van 25 maart j.l.)

Mijn gewicht is nu behoorlijk op peil, begin februari 69 kg, nu (juni) is 81 kg.

Vanaf februari toen ik thuiskwam uit Laverhof heb ik thuis fysio gehad tot eind april toen ik begon aan de hartrevalidatie bij het JBZ op aangeven van mijn cardioloog van het UMC Utrecht. Vrijdag, 21 juni, ben ik weer naar wekelijkse chronische fysiotherapie geweest, vorige keer was 1 december vorig jaar.

Mijn conditie is nu zo dat een uur wandelen zonder rust geen probleem is.

Ik heb cardioloog afspraken gehad 8 maart (vervanger) en 16 april (eigen cardioloog).

Ik heb nogal last van duizeligheid. Op 8 maart kwam daaruit dat ik de Valsartan mocht halveren (40 werd 20) en mocht proberen de Furosemide te halveren of stoppen (als gewicht niet teveel toeneemt).

De duizeligheid was dusdanig geworden dat ik een paar keer gevallen ben. Op aangeven van mijn cardioloog heb ik 29 mei een middagje geriatrisch onderzoek gehad om te weten te komen of er een andere oorzaak was voor de duizeligheid. Uitkomst was: oorzaak zijn de medicijnen, in combinatie met de al aanwezige beperkingen door het herseninfarct, geen indicatie van een andere oorzaak.

De geriater zou met de cardioloog bespreken of de medicatie kon worden aangepast.

Uit dit overleg kwam dat ik kon stoppen met metoprolol (beta blokker) als een van de mogelijke daders. Een andere bekende dader, plastabletten, gebruik ik al minder, in principe om de andere dag.

De cardioloog had een hartecho aangevraagd omdat hij eerst de uitslag hiervan wilde kennen voordat hij medicatie verder zou aanpassen. Gelukkig kon die snel, tussendoor.

De uitslag van de hartecho was goed. De linkerkamer is vergroot maar het is een bekend, ‘normaal’, veel voorkomend iets. Het hart is goed bezig te herstellen. De hartecho laat een verbetering zien ten opzichte van de vorige, oktober 2022. Omdat het hart nog bezig is met herstel wil hij de medicatie nu nog niet verder aanpassen. Tenslotte zien we elkaar toch weer binnen drie maanden, geplande ICD controle. Tot die tijd: blijf revalideren, blijf bewegen, om herstel door te laten gaan en hou rekening met mogelijke duizeligheid bij opstaan. En cursus valpreventie doen bij fysiotherapie.

Toen ik nog in het ziekenhuis lag, eind 2004, na de hartstilstand en wachtend op de ICD, zei mijn oudste zoon: ‘In mei lopen we samen naar de Sint Jan, op Maria Bedevaart. Dat hebben we gedaan.Daarmee werd dit het symbool van herstel. Ik heb het elk jaar gedaan in wisselende samenstelling of alleen, op een keer na, toen hadden we eerst vakantie en op de laatste zondag van mei goot het, ik heb nu met terugwerkende kracht nog spijt. Als het kon heen en terug, anders alleen heen.

Ook na het herseninfarct van Kerst 2017 was mijn geheime missie vanaf het begin dus: Maria Bedevaart in mei. Het was gelukt!

Dit jaar was ik er slechter aan toe denk ik, conditioneel en zes jaar ouder waardoor herstel toch meer kost. Ik had ook nu een geheime missie. Supergeheim, zelfs bij mij op de achtergrond omdat het mij zelfs onmogelijk leek, in mijn omgeving had ik het niet verteld, hooguit een keer een opmerking.

Noot achteraf: Supergeheim blijkt achteraf niet zo supergeheim te zijn geweest, Ria zei dat ze het al lang in de gaten had, zeker toen ik vorige week zo ver gelopen had.

Vorige week haalde ik voor het eerst 10.000 stappen op een dag, de dag erna liep ik zelfs iets verder. Reden dat ik er weer aan begon te denken.

Het is gelukt! Vandaag was het weer goed, ik had een paar dagen redelijk rustig gehouden, niet gewandeld. Het hard fietsen om het onweer voor te blijven tel ik maar niet.

Twee uur gelopen, precies. 7:00 weg en om 9:00 was ik bij de Sint Jan. Iets later stuurde Ria een appje, ze had me gevolgd met de Zoek mijn app, we kunnen zien waar de ander is.

Ik heb een kaars bij Maria gezet. Ik was niet de enige.

Hoe het was? Emotioneel. In de kerk en ook toen ik Ria belde om te zeggen dat ze me kon komen halen, ik kon me niet verstaanbaar maken, emoties doen dat met mijn spraak. Gelukkig hadden we goed afspraken gemaakt waar ze me zou oppikken.

Ik ben trots op mezelf dat ik dit volbracht heb!

Eigenlijk: Wat is er toch gebeurd en hoeft Facebook niet te weten?

In september 2022 gal operatie, 2 ziekenhuisopnames, galstenen en galblaas verwijderd. Zomer 2023 maagklachten, 5x huisarts / huisartsenpost, 2x SEH, 2x paar dagen ziekenhuis.

…maar het ergste moest nog komen:

⁃ 7 dec 23 opgenomen na ICD schok, via JBZ 9 dec naar UMC.

⁃ 18 dec open hart operatie, drie omleidingen. Complicaties, longontsteking, 5 dagen Medium Care met 19 dec traumatische ervaring (daar lag een vrouw met delier, urenlang panisch gegil, uiteindelijk overleden), 20 dec ICD schok, daarna tot 24 dec nog ritmestoornissen.

⁃ Zware terugval in gevolgen herseninfarct 2017 (toen 9 maanden revalidatie). Lopen slecht, rechterkant, been en arm hand, slikken. Praten ging nog wel, hersenen gelukkig niet minder geworden (‘reageert adequaat en spreekt volzinnen’).

⁃ 5 jan 24 van UMC naar Revalidatiecentrum Laverhof (deel van verzorgingstehuis Heeswijk).

⁃ 14-18 jan opname JBZ vanwege bloeduitstorting in buikspier (trombose spuit). Daarna ook nog blaasontsteking.

⁃ Problemen urinekatheter, pas zonder +/- 26 jan.

⁃ 8 feb naar huis verder revalideren. Fysio aan huis 1x/wk + oefenen.

⁃ Gewicht 6 dec 79 kg, bij thuiskomst 9 feb net geen 69 kg. Moeizaam aankomen met 2x daags eiwit drankje, nu 72 kg.

Status nu (medio maart):

Het gaat langzaam iets beter. Ik begin weer zin te krijgen in dingen te doen. Ik kan nu maximaal 2 km lopen. Fietsen gaat nog niet.

Sinds 2005, na de hartstilstand 13 november 2004, ieder jaar Maria bedevaart naar de St.Jan gelopen in mei, één keer gemist, één keer (2018, na herseninfarct 26 december 2017) enkele reis.
Rondje, heen Bossche Broek, terug via de Pettelaar. Heen de mooiste, terug iets korter. Deze keer met schoondochter en weer met de kleinkinderen.